طمع دنيا همراه آن حضرت عليه السلام شده بودند از چپ و راست متفرق شدند و فقط يارانى ماندند كه از حجاز همراه آن حضرت عليه السلام آمده بودند . « 1 » ابن شهر آشوب مىنويسد : پس از آنكه ابن زياد از عيادت شريك بن اعور در خانهء هانى به كاخ آمد ، مالك بْن يَرْبُوع تميمى نامه‌اى را كه از دست عبداللّه بْن يَقْطُر گرفته بود به او داد . در آن نامه خطاب به امام حسين عليه السلام آمده بود : « بيعت مردم كوفه با تو را به اطلاع مىرسانم . آن گاه كه نامهء من به تو رسيد [ در آمدن به سوى كوفه ] شتاب كن . همانا مردم با تو هستند و به يزيد نظر و تمايلى ندارند » ؛ و ابن زياد فرمان داد تا عبداللّه را به قتل برسانند . « 2 » آنچه ابن شهر آشوب آورده با نوشتهء صاحب انساب الاشراف و ديگران اختلاف دارد . در زيارت رجبيّه بر وى چنين درود فرستاده شده است : السَّلامُ عَلى عَبْدِاللّهِ بْنِ يَقْطُر رَضِيِعِ الحُسَين « 3 » عبدالله بن يقطين عبدالله بن يقطر عبدالله رضيع عًبداللّه بن حسين عليه السلام عبداللّه قيس بصرى عبدالله بن يزيد بن ثبيط قيسى عبد بن عمير كلبى عبدالله بن عمير كلبى

--> ( 1 ) . انساب الاشراف ، ج 3 ، ص 168 - 169 ، دار التعارف ؛ ر . ك . تسمية من قتل ، ش 25 ؛ تاريخ طبرى ، ج 5 ، ص 398 - 399 و 469 ، دار المعارف ؛ تاريخ طبرى قاتل عبدالله را عبدالملك بن عمير نحمى يا كسى كه شبيه او بود دانسته است ؛ رجال الطوسى ، ص 76 ؛ ارشاد ؛ ج 2 ، ص 70 - 71 ، كنگرهء جهانى هزارهء شيخ مفيد . مقتل الحسين ، خوارزمى ، ج 1 ، ص 327 ، انوار الهدى ؛ در اين كتاب قاتل عبدالله را عبدالملك بن عمير نحمى آورده است ؛ ذخيرة الدارين ، ص 283 - 284 ؛ ابصار العين ، ص 93 - 94 ، مركز الدراسات الاسلامية لحرس الثورة . در اين كتاب آمده قاتل عبدالله ، عبدالملك بن عمير نحمى قاضى و فقيه كوفه بود . ( 2 ) . مناقب ، ج 4 ، ص 100 . ( 3 ) . الاقبال ، ج 3 ، ص 346 .