پيامبر صلّى اللّه عليه و إله و سلّم مىزيسته است ، ارائه كرده‌ايم ، بدون اين‌كه آن را مخالف ارزيابى مثبت تربيتى در سطح عالى كه حضرت در طى زندگى شريفشان عهده‌دار آن بودند ، بدانيم ، زيرا در عين حال كه ايمان داريم تربيت نبوى نمونه‌اى الهى و شگفت‌انگيز و برانگيزانندهء رسالتى متمايز در تاريخ پيامبران در طول زمان بوده است ، معتقديم ايمان به اين مسأله و رسيدن به ارزيابى حقيقى محصول اين تربيت و نتايج آن ، بر پايهء ملاحظهء نتايج به صورت جدا از وضع زمانى و مكانى تربيت و براساس كميت و در نظر نگرفتن كيفيت ، استوار نمىباشد . براى روشن‌تر شدن مسأله ، توجه شما را به اين مثال جلب مىكنيم : مدرّسى را در نظر بگيريد كه تعدادى دانشجوى زبان و ادبيات انگليسى دارد و مىخواهيم توان تدريسى او را ارزيابى كنيم . در اين‌جا صرفا به ميزان معلوماتى كه دانشجويان از مدرّس فرا گرفته‌اند ، اكتفا نمىكنيم ، بلكه براى ارزيابى ميزان موفقيت وى عوامل زير را نيز در نظر مىگيريم : - مقدار زمانى كه مدرّس مشغول تدريس اين تعداد از دانشجويان بوده است . - وضع قبلى دانشجويان و مقدار نزديكى يا دورى آنها از محيط زبان و ادبيات انگليسى .