السيد محمد باقر الصدر ( مترجم : مهدى زنديه )

53

نشأة التشيع والشيعة ( برآمدن شيعه وتشيع ) ( فارسي )

حضرت رسول اكرم صلّى اللّه عليه و إله و سلّم طرح شده ، اما نشانه‌ها و آثار آن نزد جميع مسلمانان هم عصر او تا رحلت آن حضرت محو شده باشد . ممكن است تصور شود حضرت پيامبر صلّى اللّه عليه و إله و سلّم ، انديشهء شورا را به گونهء لازم و با حجمى كه اوضاع آن زمان مىطلبيد ، به لحاظ كمى و كيفى طرح كرده و در همان زمان به همهء مسلمانان رسانده باشد ، اما انگيزه‌هاى سياسى پديدار مىشود و حقيقت را محجوب مىدارد و مردم را وادار مىكند آنچه را كه از حضرت دربارهء شورا و احكام و جزئياتش شنيده بودند ، كتمان كنند ؛ اما اين تصور و فرضيه ، عملى نيست ، زيرا اين انگيزه‌ها و عوامل هرقدر هم از گسترهء آنها گفته شود ، شامل مسلمانان معمولى صحابى كه در وقايع سياسى بعد از وفات پيامبر و در ساخت هرم سقيفه ، سهم نداشته و موضعشان همواره مدارا جويانه [ و به دور از انگيزه‌هاى سياسى ] بوده است نمىشود . امثال اين اشخاص [ بىطرف ] بخش گسترده‌اى از لحاظ تعداد ، در هر جامعه را تشكيل مىدهد ، هرچند جانب سياسى بر آنان فشار آورد « 1 » .

--> ( 1 ) - به عبارت ديگر : هرچند تلاش شد مرجعيت و ولايت على عليه السّلام به بوتهء فراموشى سپرده شود ، اما نصوصى كه در اين زمينه وجود دارد ، به كلى از بين نرفته ، بلكه نصوص فراوانى كه بعضى از آنها به حد شهرت و تواتر مىرسد ، برجاى مانده است . ر . ك : مختصر تاريخ ابن عساكر ، ابن منظور ، ج 17 ، ص 356 و ج 18 ، ص 1 - 50 ؛ بنابراين چنانچه در مورد شورا به عنوان يك نظام ، نصوصى بود ، مسلما از بين نمىرفت .