السيد محمد باقر الصدر ( مترجم : مهدى زنديه )

157

نشأة التشيع والشيعة ( برآمدن شيعه وتشيع ) ( فارسي )

بلكه پيروى از آنچه بدان مأمور شدم ، نمودم » « 1 » . آرى ، هرگاه رسول خدا صلّى اللّه عليه و إله و سلّم ، اين‌چنين ، امرى را به على عليه السّلام - نه ديگرى - اختصاص مىداد ، براى مردم صراحتا بيان مىكرد اين كار را به فرمان خدا انجام داده است . همين قضيه در جريان فرستادن على عليه السّلام به جاى ابو بكر ، براى ابلاغ سورهء برائت به مردم مكه ، اتفاق افتاد . همچنين جريان ملاقات خصوصى پيامبر صلّى اللّه عليه و إله و سلّم با على عليه السّلام در طائف و حادثهء غدير خم نمونه‌هايى از اين قضيه است . همچنين ملاحظه مىكنيم پيامبر اكرم صلّى اللّه عليه و إله و سلّم در موارد بسيار حساس و سرنوشت‌ساز تاريخ اسلام و زندگانى خويش كه به كيان جامعهء اسلامى و آيندهء آن مربوط مىشد ، تنها حضرت على را براى حل مشكلات و دفع خطرات انتخاب مىكرد . به عنوان نمونه در جريان جنگ بدر ، على عليه السّلام را پرچمدار جنگ كرد و او شجاعان مشرك را به قتل رساند . در جنگ احد ، على بود كه پرچمدار مشركان يعنى طلحة بن عثمان را به درك و اصل كرد . طبرى نقل مىكند : « هنگامى كه على بن ابى طالب پرچمداران مشرك را به قتل رساند ، رسول خدا به گروهى از مشركان نظر كرد ، آن‌گاه به على فرمود : به آنها يورش ببر . على به مشركان حمله كرد و گروه آنها

--> ( 1 ) - مسند احمد بن حنبل ، ج 4 ، ص 369 ؛ تاريخ ابن كثير ، ج 7 ، ص 355 .