و فرمان خدا را انجام مىدهد و هرگز از روى هواى نفس سخن نمىگويد و آنچه مىگويد ، چيزى جز وحى كه بر او نازل شده نيست ! » « 1 » . ما براى تأييد گفتارمان به ذكر نمونه‌اى چند از اين اعتراضات اكتفا مىكنيم : - ترمذى به روايتى كه آن را « حسن » مىشمرد ، از جابر بن عبد اللّه نقل مىكند : رسول خدا روزى كه به طائف رفته بود ، على را خواست و با او به نجوا پرداخت . مردم كه اين گفتگوى خصوصى را مشاهده كردند از روى حسد و با حالت اعتراض گفتند : چقدر نجوايش با پسر عمويش طول كشيد ! پيامبر فرمود : من با او نجوا نكردم ، بلكه خدا با او نجوا كرد . . . « 2 » . - از زيد بن ارقم روايت است : « هريك از اصحاب رسول خدا درى به مسجد داشت . روزى رسول خدا فرمود : همهء درها را ببنديد مگر در خانهء على را . عده‌اى از مردم اعتراض كردند . پيامبر برخاست و بعد از حمد و ثناى خداوند فرمود : من مأمور شده‌ام تمام اين درها را ببندم مگر در خانهء على را ، و شما اعتراض مىكنيد ؟ ! به خدا سوگند ! من از پيش خود چنين تصميمى نگرفتم ،

--> ( 1 ) - نجم ، آيهء 3 - 4 . ( 2 ) - صحيح ترمذى ، ج 5 ، ص 597 ؛ البداية و النهايه ، ابن كثير ، ج 7 ، ص 369 ؛ التاج الجامع للاصول ، ج 3 ، ص 336 .