غدير خم ، خاتمه مىدهد و با اين كار هر ايرادى را از دست بهانه گيران مىگيرد . جريان غدير - با وجود اختلافات اندكى كه در نقل‌هاى مختلف هست - از اين قرار است : هنگامى كه رسول خدا صلّى اللّه عليه و إله و سلّم از حجة الوداع باز مىگشت ، آيهء شديد اللحنى نازل شد كه : يا أَيُّهَا الرَّسُولُ بَلِّغْ ما أُنْزِلَ إِلَيْكَ مِنْ رَبِّكَ وَ إِنْ لَمْ تَفْعَلْ فَما بَلَّغْتَ رِسالَتَهُ وَ اللَّهُ يَعْصِمُكَ مِنَ النَّاسِ ؛ « اى پيامبر ! آنچه را از طرف پروردگارت بر تو نازل شده است ، كاملا ( به مردم ) برسان ! و اگر اين كار را نكنى ، رسالت او را انجام نداده‌اى ! خداوند تو را از خطرات احتمالى مردم نگه مىدارد ؛ و خداوند ، جمعيت كافران را هدايت نمىكند » « 1 » . پيامبر بعد از دريافت وحى ، كاروان را در محلى ، معروف به غدير خم متوقف كرد و در نيمهء روز بود كه مردم را جمع نمود و در حالى كه هوا بشدت گرم بود ، خطبه‌اى ايراد فرمود : اى مردم ! به زودى دعوت حق را لبيك خواهم گفت . من در ميان شما دو چيز گرانبها برجاى گذاشته‌ام كه يكى بزرگتر از ديگرى است ؛ يكى كتاب خدا و ديگرى عترت من . - در روايت مسلم « 2 » « و اهل بيت من » دارد - بنگريد چگونه در نبود من با اين دو

--> ( 1 ) - مائده ، آيهء 67 . واحدى در « اسباب النزول » ص 135 گفته است كه اين آيه در غدير خم نازل شد . ( 2 ) - صحيح مسلم ، ج 4 ، ص 1874 .