السيد محمد باقر الصدر ( مترجم : مهدى زنديه )
154
نشأة التشيع والشيعة ( برآمدن شيعه وتشيع ) ( فارسي )
رفتار مىكنيد . اين دو هرگز از يكديگر جدا نمىشوند تا آنكه در كنار حوض كوثر بر من وارد شوند . . . خداوند مولاى من است . و من مولاى هر مؤمنى هستم . آنگاه دست على عليه السّلام را گرفت و فرمود : هركس من مولاى او هستم ، على هم مولاى اوست « 1 » . بار خدايا ! دوست بدار كسى را كه او را دوست دارد و دشمن بدار كسى را كه او را دشمن بدارد ؛ خوار كن كسى را كه او را خوار كند و يارى كن كسى را كه او را يارى كند « 2 » . . . و حق را همواره همراه او بدار و از او جدا مكن . . . « 3 » بعد از اين واقعهء بزرگ براى بار ديگر آيهاى نازل شد : الْيَوْمَ
--> ( 1 ) - التاج الجامع للاصول ، ج 3 ، ص 333 . روايت از زيد بن ارقم از پيامبر صلّى اللّه عليه و إله و سلّم است . اين روايت در صحيح ترمذى ، ج 5 ، ص 591 ، نيز موجود است . ( 2 ) - مسند امام احمد بن حنبل ، ج 4 ، ص 281 . انتشارات دار صادر ؛ تفسير ابن كثير ، ج 1 ، ص 22 ؛ سنن ابن ماجه ، مقدمه ، ج 1 ، باب 11 . همچنين مراجعه شود به تحقيقات كافى در اسانيد حديث ، به كتاب الغدير ، علّامه امينى ؛ البدآية و النهاية ، ابن كثير ، كه با چند سند نقل كرده است ، ج 7 ، ص 360 و 361 . ( 3 ) - التاج الجامع للاصول ، ج 3 ، ص 337 و 368 . اين حديث راى مستقلا به اين صورت روايت كرده است : « رحم اللّه عليّا اللهم أدر الحق معه حيث دار . . . » .