امام احمد بن حنبل پيشواى معروف اهل سنت در مسندش روايت مربوط به آن را از ابو بكر صديق چنين نقل مىكند : « پيامبر ابو بكر را فرستاد و سورهء توبه را به او داد تا براى اهل مكه تلاوت كند . از رفتن او سه روز گذشته بود كه به على فرمود : به دنبال ابو بكر برو و نامه را از او بگير و به طرف مكه برو . على در راه به ابو بكر رسيد و نامه را از او گرفت و سورهء توبه را براى اهل مكه تلاوت كرد . چون ابو بكر نزد پيامبر بازگشت ، پرسيد : اى رسول خدا ! آيا دربارهء من چيزى شنيده‌اى [ كه مرا از اين كار عزل كردى ؟ ] پيامبر فرمود : در تو جز خير نيافتم ؛ اما مأمور شدم خودم آن را ابلاغ كنم يا مردى از خاندانم . . . » « 1 » . در كشاف آمده : « روايت شده است چون ابو بكر در راه تبليغ سورهء برائت بود ، جبرئيل براى پيامبر خبر آورد اين كار را جز مردى از خاندانت نمىتواند انجام دهد ؛ بنابراين على را براى انجام اين كار روانه كن . . . » « 2 » . و سرانجام قرآن كريم ، به موضوع حياتى و مهم آماده‌سازى فكرى - تربيتى امت براى خلافت و ولايت على عليه السّلام ، به بهترين صورت توسط آيات « تبليغ » و « اكمال دين » و در جريان واقعهء

--> ( 1 ) - مسند احمد بن حنبل ، ج 1 ، ص 3 ، چاپ دار صادر ؛ تفسير كشاف ، زمخشرى ، ج 2 ، ص 243 ؛ صحيح ترمذى ، ج 5 ، ص 594 . ( 2 ) - كشاف زمخشرى ، ج 2 ، ص 243 .