ركوع ، زكات مىدهند » « 1 » . زمخشرى در تفسيرش نوشته است اين آيه در حق على نازل شد ؛ آن‌جا كه سائلى چيزى طلبيد و على كه در حال به‌جا آوردن نماز بود ، انگشترش را به او داد « 2 » . پيامبر اكرم صلّى اللّه عليه و إله و سلّم براى رفع هرگونه ابهام و از بين بردن هرگونه تأويل و تفسير احتمالى در مورد مفهوم كلمهء « ولى » ، به مناسبت‌هاى گوناگون صريحا مىفرمود : « همانا على از من است و من از على هستم و او بعد از من ولىّ همهء مؤمنان است . . . » « 3 » و براى تثبيت ولايت حضرت على عليه السّلام و نقش اساسى او در اسلام فرمود : « على از من است و من از على هستم و كسى نمىتواند [ در پيامبرى و رسالت ] مانند من باشد ، جز على . . . » « 4 » . بعدا اين هدف عملا و آشكارا در جريان ابلاغ سورهء برائت تأكيد شد كه

--> ( 1 ) - مائده ، آيهء 55 . ( 2 ) - الكشاف ، زمخشرى ، ج 1 ، ص 649 . زمخشرى در حاشيه در مورد سند حديث مىنويسد : « اين روايت را ابن ابى حاتم از طريق سلمة بن كهيل نقل كرده است كه : على در حالى كه در ركوع نماز بود ، انگشترش را صدقه داد ، آن‌گاه اين آيه نازل شد : إِنَّما وَلِيُّكُمُ اللَّهُ . . . . « مانند اين روايت از طريق ابن مردويه از سفيان ثورى از ابن سنان از ضحاك از ابن عباس نيز نقل شده است » . ( 3 ) - صحيح ترمذى ، ج 5 ، ص 594 ، باب فضايل امام على ؛ التاج الجامع للاصول ، ج 3 ، ص 335 . ( 4 ) - همان .