از اين روايت مىفهميم مراد از اهل بيت در آيهء تطهير اينان هستند ، آن‌جا كه مىفرمايد : . . . إِنَّما يُرِيدُ اللَّهُ لِيُذْهِبَ عَنْكُمُ الرِّجْسَ أَهْلَ الْبَيْتِ وَ يُطَهِّرَكُمْ تَطْهِيراً . . . ؛ « خداوند مىخواهد پليدى و گناه را از شما اهل بيت دور كند و كاملا شما را پاك سازد » « 1 » . از اين آيهء شريفه نه تنها پاكى و درستكارى و مرتبهء بلند على عليه السّلام ، بلكه عصمت او نيز استفاده مىشود و شايستگى على عليه السّلام براى خلافت و ولايت و رهبرى جامعهء اسلامى از همين‌جا سر چشمه مىگيرد . راغب اصفهانى مىگويد : هيچ‌كس شايستگى احراز مقام خليفة اللهى و به‌جا آوردن شايستهء عبادت خدا و آباد كردن زمينش را ندارد مگر كسى كه طاهر النفس باشد و پليدى و نجاست از او دور شده باشد ، چرا كه نفس را نجاستى همچون بدن است . نجاست بدن با چشم قابل ديدن است ، اما نجاست نفس تنها با چشم دل قابل رؤيت است . . . به اين دليل مقام خليفة اللهى مختص نفوس طاهره است ، زيرا خلافت عبارت از پيروى كردن از خداوند متعال به اندازهء توان بشرى است و كسى كه سخن و فعلش پاك نباشد ، از كوزه برون همان تراود كه در اوست « 2 » .

--> ( 1 ) - احزاب ، آيهء 33 . ( 2 ) - الذريعة الى مكارم الشريعة ، راغب اصفهانى . ص 29 ، تحقيق طه عبد الرؤف سعد ، چاپ اول ، انتشارات الكليات الأزهرية - مصر ، 1393 ه ، و در مورد استفادهء عصمت از آيهء تطهير مراجعه شود به : الاصول العامة للفقه المقارن ، محمد تقى حكيم ، ص 174 .