فصل سوم : فتح خيبر تا وفات رسول‌خدا ( ص ) پيامبر اسلام پس از صلح با مردم مكه فرصت را براى سركوب يهوديان خيبر مغتنم شمرد ؛ همانان كه به حكم آيه « كُلَّمَا أَوْقَدُوا نَارًا لِلْحَرْبِ أَطْفَأَهَا اللَّهُ » « 1 » عامل جنگ‌افروزى در منطقه بودند و خود را براى جنگى ديگر با همكارى مردم غطفان آماده مىساختند . حضرت با سركوب يهوديان براى هميشه به شر آنان پايان داد . به‌دنبال اين پيروزى ، پيامبر براى پادشاهان بزرگ جهان كه در جزيرة العرب و مجاور آن مىزيستند نامه دعوت به اسلام فرستاد و بدين‌سان موجوديت آيين الهى خاتم را اعلام داشت . موضع پادشاهان جهان در قبال نامه‌هاى پيامبر متفاوت بود ، ولى تقريباً همه آنها سفيران حضرت را مورد احترام قرار دادند و هدايايى را براى آنان و خود پيامبر ( ص ) فرستادند ؛ گو اينكه به‌تدريج زمينه جنگ‌هاى خارجى مسلمانان را نيز فراهم آوردند . مردم مكه پس از فاصله‌اى كوتاه از صلح با پيامبر ، نقض عهد نموده ، با مردم خزاعه كه با حضرت هم‌پيمان بودند ، درگير شدند . ازاين‌رو ، پيامبر تصميم قطعى گرفت كه مكه را فتح كند . اما ايشان به خاطر حرمت حرم و ديگر مسائل احتمالى كوشيد تا در مكه كشتارى رخ ندهد . بدين‌رو ، حضرت با درايت كامل جنگ را رهبرى كرد و با كمترين تلفات موفق به فتح مكه گرديد و سپس فرمان عفو عمومى داد .

--> ( 1 ) . مائده ( 5 ) : 64 .