پس از آنكه مشركان با حضور در مراسم حج براى مسلمانان مشكلاتى را آفريدند ، پيامبر آنان را به قبول اسلام و يا هجرت از مكه مختار كرد و آنان نيز خواسته يا نخواسته پذيراى اسلام شدند و با حضرت در سركوب هم‌پيمانان خود - از مردم طائف و قبيله صحراگرد هوازن - شركت نمودند . بدين‌ترتيب ، حاكميت اسلام بر سراسر جزيرة العرب مسلّم گرديد . پيامبراكرم سرانجام با مسيحيان نجران نيز پيمان ذمه بست و آخرين حج را كه با تبيين احكام اسلام همراه بود ، انجام داد و در بازگشت به مدينه نيز در غديرخم على ( ع ) را به‌عنوان امام و ولى مسلمانان معرفى نمود . غزوهء خيبر پيش‌تر گفتيم كه يكى از بزرگ‌ترين پايگاه‌هاى ضداسلام و مسلمين در مدينه و خارج آن ، يهوديان ساكن اين منطقه بودند . اختلاف مسلمانان با يهوديان از همان آغاز هجرت پيامبر ( ص ) به اين شهر آغاز شد ؛ چه آنكه يهوديان در طول تاريخ به خاطر دنياپرستى و سودجويى ، محسود مردمى بوده‌اند كه در جوارشان زندگى كرده و روابطى مادى با آنها داشته‌اند . قرآن‌كريم نيز اينان را نسبت به مسلمانان ، دشمن‌ترين و مسيحيان را بامحبت‌ترينِ افراد معرفى مىنمايد . گوستاولبون نويسندهء نامدار فرانسوى مىنويسد : يهود از زمان‌هاى قديم خود را به دورويى ، ترس ، بخل و طمع معرفى كرده و بدترين توهين به عرب اين است كه او را با يهودى قياس كنند ، ولى نبايد اين مطلب را از نظر دور داشت كه شيوهء مخصوصى كه قرن‌ها يهود براى خود انتخاب كرده‌اند ، موجب شده است كه آنان را به‌صورت نژادى پست و بىارزش جلوه دهد . به نظر من هر ملتى كه به چيزى دچار شود كه يهوديان بدان دچار بوده‌اند ، به اين روز خوارى خواهد افتاد . ملتى كه هدفش تنها سوداگرى و رباخوارى است و هميشه و همه‌جا مردم به نظرِ حقارت و بدگمانى به آنها مىنگرند و اخلاق نكوهيده به وراثت در مدت بيست قرن به آنان منتقل و پابرجا شده باشد ، خواه ناخواه دچار سرنوشت ملت يهود خواهد شد . « 1 »

--> ( 1 ) . لوبون ، تمدن اسلام و عرب ، ص 53 .