امام عليه السلام و بازداشت او را به سامرا فراهم كند تا بدين رو موجب تحريك و اعتراض مردم نگردد . متوكل در نامه احضاريه به امام - كه فريبى بيش نبود - با ذكر مقام والاى ايشان و ابراز درك موقعيت معنوى و علمى او ، حضرت را فراخواند ؛ آن هم به بهانه كمك به ايشان و براى تجديد عهد و ديدار با او . متوكل نوشت كه حضرت با هر كه تمايل دارد ، به سامرا مسافرت كند و اگر مىخواهد ، يحيى بن هرثمه و سپاهيان همراه او در اين سفر او را همراهى كنند . به هر روى ، يحيى مأموريت يافت امام هادى عليه السلام را با سيصد تن از نظاميان از بيراهه روانه سامرا كند . « 1 » برخى گزارش‌هاى تاريخى حاكى از اعتراض و برخورد تند مردم مدينه با نظاميان حكومت براى انتقال امام عليه السلام دارد . از نكات جالب تاريخى ، گرايش يحيى بن هرثمه ، فرمانده سپاه متوكل به امام هادى عليه السلام است كه ديدار با امام عليه السلام و همراهى او از مدينه به سامرا باعث دگرگونىاش شد ، « 2 » از اين‌رو در گزارش به متوكل از بازرسى منزل امام عليه السلام و برخورد او ، جز توصيف نيكى حضرت چيزى نگفت . امام هادى عليه السلام حدود بيست سال در شهر سامرا بود . حضرت به اجبار لباس اميران نظامى و دربارى را مىپوشيد و در پادگان و اردوگاهى نظامى زندگى مىكرد . در واقع متوكل با اين روش سعى داشت امام عليه السلام را تحقير كند ، ولى امام عليه السلام با آرامى و وقار در مجالس با ايراد سخنانى همه حيله‌ها و نقشه‌هاى خليفه را خنثى مىكرد و عظمت و شأن خويش را مىنماياند . مثلًا متوكل در مجلسِ بزمى امام عليه السلام را وارد مجلس كرد ، اما حضرت با سرودن اشعارى كه مضامينى بلند داشت بزم آنان را برهم زد و حتى متوكل ، وزرا و اميران را به گريه واداشت . « 3 » تلاش و جهاد مستمر امام عليه السلام و گسترش و رشد تشيع و فعال شدن آنان در عرصه‌هاى مختلف ، حكومت را واداشت تا براى سركوبى اين جنبش فرهنگى ، علمى و معنوى ، امام عليه السلام را در سال 254 هجرى به شهادت برساند . « 4 » تاريخ امامت امام حسن عسكرى عليه السلام امام حسن بن على عليه السلام در سال 232 هجرى از مادرى به نام حُديثه يا سوسن ( يا سليل ) از بانوان عارف و پارسا بود ، متولد گشت . ايشان از سال 254 تا 260 هجرى عهده‌دار منصب امامت

--> ( 1 ) . بنگريد به : علّامه محمد تقى مجلسى ، بحار الأنوار ، تحقيق محمدباقر محمودى ، ج 5 ، ص 142 . ( 2 ) . ابوالحسن على بن حسين مسعودى ، مروج الذهب و معادن الجوهر ، ج 4 ، ص 84 . ( 3 ) . بنگريد به : همان ، ص 11 . ( 4 ) . برگرفته و تلخيص از : رسول جعفريان ، حيات فكرى و سياسى امامان شيعه عليهم السلام ، ص 510 - 503 .