تاريخ امامت امام هادى عليه السلام امام على بن محمد عليه السلام در ذيحجه سال 212 هجرى در اطراف مدينه در محلى به نام « صريا » متولد شد . مادر وى از بانوان انديشمند و پارسا بود كه او را « سمانه » يا « سوسن » مىناميدند . « 1 » مشهورترين القاب امام دهم « نقى » و « هادى » است و به ايشان « ابوالحسن ثالث » نيز مىگويند . « ابوالحسن اول » امام موسى بن جعفر عليه السلام بود و ابوالحسن ثانى هم امام رضا عليه السلام . امام هادى عليه السلام در سال 220 هجرى به امامت رسيد و تا سال 254 هجرى - پس از حدود بيست و يك سال اقامت اجبارى در سامرا - عهده‌دار آن بود . بعد از شهادت امام جواد عليه السلام بيشتر شيعيان به امامت امام هادى عليه السلام ايمان داشتند و پيروان آن حضرت بودند . البته شمار كمى نيز به امامت موسى مبرقع - كه در قم مدفون است - روى آوردند ، اما پس از مدتى كوتاه از او روى برتافته ، به امامت امام هادى عليه السلام معتقد مىشوند . دليل اصلى اين تغيير ، عدم‌پذيرش امامت از سوى موسى مبرقع و نيز طرد كردن آنان بود . « 2 » اتفاق شيعيان بر امامت امام هادى عليه السلام به دليل نص صريح امام جواد عليه السلام و گواهى انديشمندان بزرگ شيعى بر امامت ايشان بوده است . « 3 » جهاد علمى امام هادى عليه السلام امام هادى عليه السلام در عصرى امامت را بر عهده گرفت كه زمان درگيرى بين دو مكتب بزرگ كلامى در حوزه انديشه اسلامى بود ؛ چالشى كه در عرصه كلامى ، حديث ، تفسير و فقه پيامدهاى بسيارى را در پى آورد ؛ به‌ويژه در حوزه انديشه اجتماعى و سياسى مسلمانان و در فرهنگ و جهاد

--> ( 1 ) . محمد بن يعقوب كلينى ، الكافى ، ج 1 ، ص 497 ؛ ابومحمد حسن بن موسى نوبختى ، فرق الشيعة ، تصحيح محمدصادق آل‌بحرالعلوم ، ص 102 . ( 2 ) . سعد بن عبدالله اشعرى ، المقالات و الفرق ، تصحيح محمدجواد مشكور ، ص 99 . ( 3 ) . برگرفته و تلخيص از : رسول جعفريان ، حيات فكرى و سياسى امامان شيعه عليهم السلام ، ص 501 - 499 .