مقدمه تاريخ كه عبارت است از حوادث و تجارب گذشته بشر ، در معناى متداول آن به حاصل كار مورّخانى اطلاق مىشود كه در صددند با اتكا بر آثار مكتوب اصيل يا منابع ، جريان رويدادها را در قالب گزارش‌هاى روايى بازسازى كنند . موضوع اصلى مورد مطالعه تاريخ ، گذشته‌اى است كه اهميت داشته باشد . در اين معنا مىتوان اعمال افراد و شخصيت‌ها و نهادهايى را كه بر تجربه بشر و سير تحول تمام جوامع تأثير نهاده‌اند ، با اهميت تلقى كرد . گرچه تاريخ در مفهوم سنتى آن عمدتاً معطوف به اقدامات حكومت‌ها ، فرمانروايان و جنگ‌هاى ميان آنها بوده است ، در دوران جديد ( يكى دو قرن اخير ) دامنه علايق تاريخ گسترش يافته و تاريخ افكار ، عقايد ، الگوها و تمايلات موجود در حيات اجتماعى و اقتصادى را نيز - كه بر جامعه تأثير مىگذارند يا آن را متمايز مىكنند - شامل شده است . معمولًا مطالعات و تحقيقات تاريخى درباره يك تمدن يا يك كشور و يا يك منطقه يا جريان خاص ، از لحاظ زمانى و موضوعى در قالب‌هاى سياسى ، اقتصادى ، فرهنگى ، اجتماعى و فكرى انجام مىگيرد . مطالعات تاريخى در روشْ تابع گرايش‌ها و رهيافت‌هاى نظرى تاريخى است كه محقق و مورّخ بدان وابسته و دلبسته است . با هر نگاه و از هر زاويه‌اى كه به تاريخ و روش‌هاى مطالعاتى نگريسته و پرداخته شود ، ثمرات ارزنده‌اى دارد ؛ مانند تنوع تجارب انسانى و ماهيت تمدن ، كسب دانش به‌منظور فايق آمدن بر مسائل پيچيده تحقيقى در علوم انسانى و حيات اجتماعى و نيز سهمى اساسى در تجربه آموزشى . تاريخ براى ديگر شاخه‌هاى علوم اجتماعى و براى سياستمداران نيز آشكارا اطلاعات و