حميد احمدى
108
تاريخ امامان شيعه ( فارسي )
چه بدون شك در عدل گشايشى است ، كسى كه از حق به تنگ آيد ، ستم بيشتر او را در تنگنا قرار خواهد داد . « 1 » حضرت با آگاهى از مقاومت و فضاسازى كاذب و تبليغات مسمومكننده مدعيان و كسانى كه به بيتالمال و اموال عمومى دستاندازى كردهاند ، هشدار مىدهد كه با اجراى سياست مالى مبتنى بر عدالت ، متجاوزانِ به بيتالمال از حقوق خود دم خواهند زد و جو تبليغاتى عليه او به راه خواهند انداخت . مردم ! آيا افرادى از شما كه دنيا آنان را در خود غرق كرده است و زمين و املاكى تصاحب كردهاند ؛ نهرهايى شكافتهاند ؛ چارپايانى در زير و كنيزكانى نازك بدن در بر دارند اگر اين چيزهايى را كه در آنها غوطهورند ، از آنان گرفتم و به حقوق حقه خودشان بازگردانيدم ؟ فردا نمىگويند پسر ابيطالب ما را از حقوق خود محروم كرد ؟ ! ولى امام عليه السلام با تحمل همه اين دشمنىها و كينهورزىهاى اشراف و متجاوزان ، درنگى كوتاه نيامد . سه . اصلاح نگاه اجتماعى به ارزشها يكى از نگاههاى نادرستى كه شكل گرفت ، برترىطلبى و امتيازخواهى انصار و مهاجران بود كه مسيرى انحرافى را در اشرافيت جديد و امتيازطلبىها باز كرد . از اين رو ، حضرت به دقت و آگاهانه اجر و پاداش معنوى مسلمانان پيشين از انصار و مهاجران را از امتيازطلبى و سهمخواهى در مقام و مال جدا مىسازد : آگاه باشيد ! هر كس از مهاجران و انصار از اصحاب رسول خدا كه به خاطر همنشينى با پيغمبر خود را برتر از ديگران مىداند ، برترى را فردا در پيشگاه خدا مطرح كند ؛ اجر و ثوابش به عهده خداست . بدانيد هر كس كه دعوت خدا و رسولش را اجابت و در نتيجه كيش ما را تصديق كرد و در دين ما داخل شد و رو به سوى قبله ما آورد ، مستوجب برخوردارى از حقوق و حدود اسلام است . حضرت تمام اراضى و املاكى را كه عثمان به برخى از اعضاى خانواده و افراد خود داده بود ،
--> ( 1 ) . همان .