مسأله 44 - ظاهر آن است كه ملكيت مؤونه حج شرط نيست ، بلكه اگر يكى از متعاملين در ضمن عقد لازم بر ديگرى شرط كند كه بتواند به مقدار كافى براي حج در مال أو تصرف نمايد ، براي وجوب حج كافى است ، ومثل كسى است كه مالك آن باشد ، ونيز اگر كسى وصيت كند كه از مالش ديگرى به حج برود بعد از مرگ أو حج بر شخص مذكور واجب مىشود ، به خلاف وصيت تمليكيه ، كه قبول در آن شرط است ، وحكم تحصيل استطاعت را دارد ، وقبول واجب نيست . مسأله 45 - اگر قبل از استطاعت نذر كرده كه هر عرفه به زيارة حضرت امام حسين ( عليه السلام ) مشرف شود ، وسپس مستطيع گرديده است ، حج بر أو واجب است ، وكشف از عدم تحقق موضوع نذر مىكند ، ودر اين صورت به منزله نذر بعد از حصول استطاعت است . مسأله 46 - اگر واجب فورى ديگرى بر عهده شخص باشد كه با اتيان آن از انجام حج باز مىماند ، وظيفة أو انجام واجب أهم است ، وچون وجود واجب ديگر مانع از تحقق استطاعت نيست ، بنابر اين اگر به وظيفة انجام واجب أهم عمل نكرد ، وحج را بجاى آورد ، مجزى از حجة الاسلام خواهد شد .