مسأله 47 - اگر به كسى گفته شود " به حج برو ، ونفقه تو وعيالت بر عهده من " حج بر أو واجب ، وكفايت از حجة الاسلام مىكند ، واگر مقدار خاصي معين شده ، وگفته شود " با اين مال به حج برو " ، چنانچه مال ، كافى براي مؤونه حج باشد ، ويا به مقدارى است كه به ضميمه أموال خود شخص استطاعت حاصل مىشود ، حج بر أو واجب ، وكافى از حجة الاسلام است . مسأله 48 - أقوى آن است كه دين ، مانع از استطاعت بذليه است ، به شرطي كه دين حال باشد ، وطلبكاران تقاضاى طلب را داشته باشند ، وبدون رفتن به حج قادر به پرداخت باشد . ولى چنانچه دين مدت دار است ، يا مهلت داده مىشود ، ويا مىداند اگر به حج هم نرود قادر به تحصيل ورد دين نيست ، قبول بذل ورفتن به حج واجب است . مسأله 49 - در استطاعت بذليه رجوع به كفايت شرط نيست . مسأله 50 - اگر كسى مالي به شخصي ببخشد ، كه به حج برود ، ويا اگر خواست به حج برود ، ويا أو را مخير بين حج وغير حج كند ، قبول بر أو واجب است ، وحج بر أو مستقر مىشود . اما اگر مالي به مقدار مؤونه حج به أو داده شود ، وذكرى از حج تعيينا يا تخييرا به ميان نيايد ، قبول واجب نيست .