بسم اللّه الرّحمن الرّحيم حمد متواتر و ثناى متوالى خداوند جهان را كه مطالع كتابها آراسته نشود جز به حمد و ثناى او ، و بدايع نعمتها خواسته نيايد جز از كرم و عطاى او . و درود بر محمد مصطفى خاتم رسل و سيد انبيا و بر خاندان مجتبى و ياران مرتضاى او .
بدان كه حق تعالى امر معروف و نهى منكر را در دين ركنى بزرگتر نهاده است . و آن مهمى است كه خدا همهء انبيا را براى آن فرستاده . و اگر بساط او در نوشته شود و علم و عمل آن فرو گذاشته آيد ، نبوت معطل باشد و ديانت نيست گردد و فترت عام شود و ضلالت شمول گيرد و جهالت شيوع پذيرد و نايرهء بى سامانى و فساد نيارامد و به خراب بلاد و هلاك عباد انجامد ، اگر چه بدان هلاك شاعر نشويم تا روز قيامت . و بود آن چه از بودن آن ترسان بوديم -
إِنَّا لِلَّهِ وَ إِنَّا إِلَيْهِ راجِعُونَ
. چه علم و عمل آن مندرس است ، و حقيقت و رسم آن منطمس ، و مداهنهء خلق بر دلها غالب ، و مراقبت خالق از آن به كليت ذاهب ، و مردمان روى به متابعت شهوت و هوى نهادهاند و چون ستوران [ 310 ] در چرا خوار افتاده ، و در بسيط زمين مؤمنى صادق نمانده باشد كه ملامت ملامت كنندگان وى را دامن نگيرد و آتش حميت دين در دل وى اشتعال نپذيرد .
پس كسى كه در تلافى اين فترت تشمّر نمايد و در بستن اين رخنه سعى فرمايد تا اين سنت را زنده دارد و روى به تحمل أعباء آن آرد ، به [ احياء ] سنتى مخصوص باشد كه روزگار آن را بميرانيده است ، يا به قربتى متفرد گردد كه رفعت آن درجات ديگر قربتها پست گردانيده است . و ما علم آن را در چهار باب شرح كنيم . ان شاء اللّه العزيز :