بود .
و كاملتر آن ، آن است كه اعلى و اسفل را به يك دفعت مسح كشد بى تكرار ، پيغامبر - صلّى اللّه عليه و سلم - همچنين كرده است . و وجه او آن است كه هر دو دست را تر كند ، و سر انگشت دست راست را بر انگشتان پاى راست نهد ، و مسح كشد بر آن چه « 91 » كه آن را سوى نفس خود كشد ، و سر انگشتان دست چپ خود را بر پاشنه ، از فرود موزه ، نهد و آن را سوى سر قدم كشد .
و هر گاه كه در حال اقامت مسح كشد پس سفر كند ، يا در حال سفر مسح كشد پس مقيم شود ، غالب حكم اقامت باشد . پس بر يك شبانه روز اقتصار بايد نمود . و عدد سه روز از وقت حدثى كه پس از مسح بر موزه باشد محسوب شود .
و اگر موزه را در حضر پوشد و در حضر مسح كند ، پس به سفر بيرون رود ، و در سفر - وقت زوال مثلا - حدث كند ، [ 267 ] روا باشد كه سه شبانه روز مسح كشد از وقت زوال تا زوال روز چهارم . و چون روز چهارم زوال حاصل آيد روا نباشد كه نماز گزارد مگر پس از شستن پاى ، پس پاى بشويد و باز موزه پوشد ، و وقت حدث را رعايت كند ، و حساب وقت از سر گيرد .
و اگر پس از پوشيدن موزه در حضر حدث كند ، پس بعد از حدث بيرون آيد ، روا باشد كه سه شبانه روز مسح كند ، كه مقتضى عادت آن است كه موزه پيش از بيرون آمدن پوشند ، پس احتراز از حدث ممكن نگردد . و اما چون در حضر مسح كشد ، پس سفر كند ، بايد بر مدت مقيمان اقتصار نمايد .
[ مترجم مىگويد : ] و نزديك بو حنيفه - رضى اللّه عنه - بايد مسح مسافران به إتمام رساند .
و هر كه خواهد كه موزه پوشد - در حضر يا در سفر - مستحب آن است كه موزه را نگونسار كند و آن چه در آن باشد بيفشاند ، براى احتراز از كژدمى يا مارى يا خارى . چه أبو امامهء باهلى روايت كرده است كه پيغامبر - صلّى اللّه عليه و سلم - موزه خواست ، و يك پاى در موزه كرد ، زاغى بيامد و موزهء ديگر را برداشت ، پس بينداخت ، مارى از آن بيرون آمد .
پيغامبر - عليه السّلام - فرمود : من كان يؤمن باللّه و اليوم الآخر فلا يلبس خفيّه حتّى ينفضهما ، اى ، هر كه به
هامش
( 91 ) آن چه ، آن گونه .