باب اول در آن چه منفرد را از رعايت آن چاره نيست در خوردن [ 2 ]
( 1 ) و آن سه قسم است :
قسم اول در أدبها كه آن را بر طعام تقديم بايد كرد ، قسم دوم [ در أدبها كه ] در حال تناول به رعايت بايد رسانيد ، قسم سوم در آن چه پس از فارغ شدن از تناول اقامت بايد نمود .
قسم اول كه بر تناول متقدم است
( 2 ) و آن هفت است :
اول آن كه طعام پس از آن چه در نفس خود حلال باشد از روى كسب طيّب بود
( 3 ) و موافق سنت و ورع ، و به سببى مكروه در شرع و مقتضى هوى و مداهنت در دين كسب نشده باشد ، چنان كه معنى « طيّب مطلق » در « كتاب حلال و حرام » بخواهد آمد . و بارى تعالى خوردن طيّب فرموده است و آن حلال است ، و براى تفخيم بزه حرام و تعظيم بركت حلال ، نهى كرده است خوردن باطل ، و پيش از قتل آورده ، و گفته است :
لا تَأْكُلُوا أَمْوالَكُمْ بَيْنَكُمْ بِالْباطِلِ
« 1 » .
هامش
( 1 ) در عربى : الى قوله و لا تقتلوا أنفسكم ( نساء 4 - 29 ) .