بيان عدد وردها و ترتيب آن
ورد اول ميان طلوع صبح تا طلوع خورشيد ،
( 2 ) و آن وقتى شريف است ، و دليل بر شرف و فضيلت او آن است كه حق تعالى بدان قسم ياد كرده است و فرموده : وَ الصُّبْحِ إِذا تَنَفَّسَ . « 30 » و تمدّح « 31 » نموده و گفته : فالِقُ الْإِصْباحِ . « 32 » و گفته : قُلْ أَعُوذُ بِرَبِّ الْفَلَقِ . « 33 » و به قبض سايه ، قدرت خود ظاهر گردانيده است و گفته : ثُمَّ قَبَضْناهُ إِلَيْنا قَبْضاً يَسِيراً . « 34 » و آن ، وقت قبض « 35 » است سايهء شب را به بسط نور خورشيد . و مردمان را ارشاد فرموده سوى تسبيح [ در آن ] بدين آيتها : يكى : فَسُبْحانَ اللَّهِ حِينَ تُمْسُونَ وَ حِينَ تُصْبِحُونَ . « 36 » دوم : وَ سَبِّحْ بِحَمْدِ رَبِّكَ قَبْلَ طُلُوعِ الشَّمْسِ . « 37 » سوم : وَ مِنْ آناءِ اللَّيْلِ فَسَبِّحْ وَ أَطْرافَ النَّهارِ . « 38 » چهارم : وَ اذْكُرِ اسْمَ رَبِّكَ بُكْرَةً وَ أَصِيلًا . « 39 » و اما ترتيب اين وردها آن است كه چون از خواب بيدار شود ابتدا به ذكر خداى كند و بگويد : الحمد للَّه الّذي أحيانا بعد ما أماتنا و إليه النّشور ، تا آخر دعاها و آيتها كه در دعاى بيدار شدن از « كتاب دعوات » ياد كردهايم . و در حال دعا گفتن ، جامه در پوشد و نيت ستر عورت براى فرمانبردارى خداى - عز و جل - و استعانت بر عبادت او بىقصد ريا و رعونت [ كند ] . پس به آبخانه « 40 » رود - اگر بدان حاجت دارد - و پاى چپ را تقديم كند ، و دعاهايى كه در « كتاب طهارت » در حال در رفتن و بيرون آمدن ياد كردهايم بخواند . پس مسواك كند به سنت ، چنان كه گفته شده است ، و وضو سازد ، و جمله سنتها و دعاها را كه در « كتاب طهارت » ياد كردهايم