سود [ آن فيروزى به لقاى بارى تعالى است در دار سلام ] با ملك كبير و نعيم مقيم ، و زيان او دورى از خداى با خوارى عظيم و عذابى اليم [ در دركات جحيم ] . و هر كه از يك نفس خود غافل ماند ، [ بدانچه ] آن را در غير طاعتى گذراند كه او را به قرب بارى تعالى رساند ، [ در روز تغابن ] در معرض غبنى بىپايان و حسرتى بىكران [ باشد ] . و براى اين خطر عظيم و مهم جسيم ، ارباب توفيق و اصحاب تأييد تشمّر نموده ، و از لذتهاى نفسانى اعراض فرموده ، و باقى عمر را غنيمت پنداشته و وقتهاى متكرر را در وردهاى متعيّن گذاشته ، و از براى رسيدن به دار قرار و ديدن پادشاه جبار شب و روز را زنده داشته .
و بر مقتضى اين مقدمه ، از مهمات [ دانستن ] راه آخرت باشد در كيفيت قسمت وردها سخن را مفصل كردن ، و عبادتهايى كه شرح آن سابق شده است بر مقادير وقتها موزّع گردانيدن .
و اين مهم از دو باب روشن شود :
باب اول در فضيلت وردها و ترتيب آن در شب و روز باب دوم در كيفيت احياى شب و آن چه متعلق آن است .
إحياء علوم الدين ( فارسى ) — صفحة 700
مساهمون: الغزالي
ص٧٠٠