( 2 ) بسم اللّه الرحمن الرحيم از حضرت كردگار ، بر آلاء « 1 » بىشمار او سپاسى بسيار مىداريم ، و به ذكر او ، بر وجهى كه نفرت و استكبار از دل بيرون كند ، قيام مىآريم ، و بدانچه شب و روز را خليفهء يك ديگر كرده است تا آن چه از طاعت در يكى فوت شود در ديگرى بتوان گزارد ، شكر مىگزاريم . و صلوات بىغايت و تسليمات بىنهايت به روضهء مقدسهء محمد مختار ، كه بشير أبرار و نذير « 2 » فجّار است ، و اهل بيت و ياران او ، از مهاجران و انصار ، كه آناء اللّيل و اطراف النّهار « 3 » در بندگى پروردگار مستغرق بودهاند ، و به هر يك از ايشان كه نجمى راهنماى و سراجى با انوار است مىسپاريم .
بدان كه حق تعالى زمين را مذلّل بندگان خود گردانيده است « 4 » [ 544 ] نه براى آن كه از آن وطنى و مستقرى [ سازند ] بل براى آن كه آن را منزلى دانند و از آن توشهاى [ بردارند ] و از مهالك آن احتراز واجب شمارند و گام خود را از دام آن نگاه دارند . و بيقين دانند كه عمرشان كشتيى است كه جان و روان ايشان را با خود مىبرد ، و ايشان در اين عالم مسافرانند ، و اول منازل ايشان مهد است ، و آخر آن لحد است ، و قرارگاه امّا بهشت پر نعمت است و امّا دوزخ پر حسرت ، و عمر مسافت اين سفر است ، و سالها مرحلهها و ماهها فرسنگها ، و روزها ميلها ، و نفسها گامها ، و بضاعت طاعت است و سرمايهء [ آن ] اوقات ، و غرضها و شهوتها راهزناناند ، و
هامش
( 1 ) آلاء ، نعمتها .
( 2 ) نذير ، ترساننده .
( 3 ) لحظههاى شب و اطراف روز ، اشاره است به سوره طه 20 - 130 .
( 4 ) مذلّل ، رام ، مسخّر ، در شرح زبيدى : ( جعل الارض ذلولا ) اى لينة يسهل السلوك فيها ، اشاره است به سورهء ملك 67 - 15 .