اما سنتها
( 1 ) شش است . تأخير سحور ، « 31 » و تعجيل افطار به خرما يا به آب پيش از نماز ، و ترك مسواك پس از زوال ، و سخاوت [ در ماه رمضان ] براى آن كه فضيلت [ آن ] در باب زكات سابق شده است ، و خواندن قرآن ، و اعتكاف در مسجد ، خاصه در عشر آخر ، چه آن عادت پيغامبر - عليه السلام - بوده است كه چون ده آخر درآمدى بستر در نوشتى و إزار دربستى عبادت را ، و او و اهل او از عبادت نياسودندى ، چه شب قدر در آن است ، و اغلب آن است كه در شبهاى طاق است ، و مانندهترين شبهاى طاق شب بيست و يك ، و بيست و سه ، و بيست و پنج ، و بيست و هفت است . و در اين اعتكاف تتابع اولى . و چون نذر كند يا نيت تتابع : اگر بىضرورتى بيرون آيد - چنان كه براى عيادت باشد يا اداى شهادت يا حضور جنازه يا زيارت مسجد يا طهارت - تتابع منقطع شود ، و اگر براى قضاى حاجت بيرون آيد منقطع نشود . و روا كه آبدست در خانه « 32 » كند . و نبايد كه به كارى ديگر مشغول شود . و پيغامبر - عليه السلام - بيرون نيامدى مگر به قضاى حاجت ، و بيمار را نپرسيدى مگر در گذر . و تتابع به جماع منقطع شود و به قبله نه .
مترجم مىگويد : نزديك بو حنيفه اگر به قبله انزال حاصل آيد باطل شود .
و در مسجد به تعطر و عقد نكاح « 33 » و نان خوردن و دست شستن در طشت باكى نيست ، چه هر يك از آن محتاج إليه است در حال تتابع . و به خروج بعضى اندام منقطع نشود . و پيغامبر - عليه السلام - سر به سوى حجره گذاشتى و عايشه - رضى اللّه عنها - در حجره آن را شانه كردى . و هر گاه كه معتكف به قضاى حاجت بيرون آيد ، چون باز گردد بايد كه نيت از سر گيرد ، مگر آن كه در اول ، ده روز مثلا نيت كرده باشد ، [ 391 ] و مع ذلك تجديد اولى .
هامش
( 31 ) سحور ، سحور ( سحرى ) خوردن .
( 32 ) در خانه ، در أطاق ، در حجره .
( 33 ) در شرح زبيدى : ( و عقد النكاح ) لنفسه و لغيره .