من أن يمرّ بين يديه . اى ، اگر گذرندهء پيش نماز كننده ، و نماز كننده بدانند كه بر ايشان چه تبعت است در آن ، ايستادن چهل وى را به از آن كه پيش وى بگذرد .
مترجم مىگويد كه فايدهء آن چه مميّز چهل « 222 » را ياد نكرده است آن است كه خاطر به هر جانبي رود ، و بر روز و ماه و سال و قرن و عمر حمل كند ، و اين چنين سخن در غايت تخويف و تهديد باشد .
و ستون و ديوار و مصلّاى باز كشيده « 223 » حد نماز كننده است ، و اگر كسى پيش او بگذرد بايد كه وى را دفع كند . چه پيغامبر - عليه السلام - فرموده است : ليدفعه ، فان ابى فليدفعه ، فان ابى فليقاتله ، فانّه شيطان . اى ، بايد كه وى را دفع كند ، و اگر ابا نمايد در دفع معاودت كند ، و اگر اصرار ورزد بايد كه در دفع تعنيف واجب بيند ، چه ديو وى را بر آن داشته باشد . و بو سعيد خدرى - رضى اللّه عنه - كسى را كه در نماز پيش وى گذشتى دفع كردى تا به حدى كه وى را بينداختى ، و وقت بودى كه آن كس با وى مخاصمت كردى و پيش مروان خليفه [ شكايت ] بردى ، و بو سعيد روايت كردى كه پيغامبر - عليه السلام - وى را همچنين فرموده است . و اگر ستونى نباشد بايد كه چيزى در اندازهء يك گز پيش خود نصب كند تا علامت حد وى باشد .
هفتم آن كه صف اول طلبد ،
( 1 ) چه فضل وى بسيار است ، چنان كه روايت كردهايم . و در خبر است :
من غسّل و اغتسل و بكّر و ابتكر و دنا من الامام و استمع كان [ ذلك ] له كفّارة لما بين الجمعتين و زيادة ثلاثة أيّام . ترجمهء بعضى از اين حديث مستوفى سابق شده است ، « 224 » و زيادت « 225 » در اين موضع آن است كه به امام نزديك شود و استماع كند ، كفّارت چيزهايى باشد كه ميان دو آدينه رفته بود و زيادت سه روز . « 226 » و در روايتي ديگر غفر اللّه له إلى الجمعة الأخرى آمده است . [ اى ] ، تا آدينهء ديگرى وى را بيامرزد . و در بعضى روايتها و لم يتخطّ رقاب النّاس شرط است . اى ، پاى بر گردن مردمان ننهد .
و در طلب صف اول از سه كار غافل نباشد :
يكى آن كه اگر نزديك خطيب منكرى بيند كه از تغيير آن عاجز باشد - از جامهء حرير
هامش
( 222 ) مميز چهل ، معدود چهل .
( 223 ) يعنى سجادهء گسترده .
( 224 ) ص 396 .
( 225 ) زيادت از آن چه قبلا ترجمه شده .
( 226 ) به اضافهء سه روز .