امت واپس داشت [ و براى ايشان عيد گردانيد ] ، پس ايشان سابقترين مردمانند بدان ، و جهودان و ترسايان تبع ايشانند .
و انس روايت كرد كه پيغامبر - عليه السلام - گفت : أتانى جبريل في كفّه مرآة بيضاء و قال هذه الجمعة يعرضها عليك ربّك لتكون لك عيدا و لامّتك من بعدك ، قلت فما لنا فيها ؟ قال لكم فيها خير ساعة ، من دعا فيها بخير هو له قسم أعطاه اللّه [ ايّاه ] او ليس له [ 300 ] قسم ذخر له ما هو اعظم منه او تعوّذ من شرّ هو مكتوب عليه الاّ أعاذه اللّه تعالى من اعظم منه و هو سيّد الايّام عندنا و نحن ندعوا في الآخرة يوم المزيد ، قلت و لم ؟ قال : انّ ربّك اتّخذ في الجنّة واديا أفيح من مسك ابيض فإذا كان يوم الجمعة نزل من علّيّين على كرسيّه فيتجلّى لهم حتّى ينظروا إلى وجهه . اى ، جبريل بر من آمد ، آينهاى سفيد بر كف او ، و گفت : اين جمعه است ، پروردگار تو آن را بر تو عرضه مىدارد تا تو را و امت تو را پس از تو عيد بود . گفتم : ما را در آن چه باشد ؟ گفت : شما را در آن بهترين ساعتى است ، هر كه در آن به خير دعا گويد كه براى وى مقسوم باشد خداى - عز و جل - به وى دهد ، يا براى وى مقسوم نباشد آن چه از آن بزرگتر بود براى وى ذخيره شود ، يا از شرى بازداشت خواهد كه بر وى مقدّر باشد باز رهاند خداى - عز و جل - وى را از بزرگتر از آن ، و او نزديك ما سيّد روزهاست ، و ما در آخرت او را روز مزيد خوانيم . گفتم : چرا ؟ گفت : پروردگار تو در بهشت از مشك سپيد واديى ساخته است واسع ، و چون روز جمعه باشد از عليين جلال و كبريا به كرسى عطا و نوال نزول كند و بر آن تجلى فرمايد تا وى را ببينند .
و پيغامبر - عليه السلام - گفت : خير يوم طلعت عليه الشّمس ، يوم الجمعة ، فيه خلق آدم عليه السلام و فيه ادخل الجنّة و فيه اهبط إلى الارض ، و فيه تقوم السّاعة ، « 193 » و هو عند اللّه يوم المزيد و كذلك تسمّيه الملائكة في السّماء و هو يوم النّظر إلى اللّه تعالى في الجنّة . اى ، بهترين روزى كه آفتاب بر آن طلوع كند روز آدينه است ، آفريدن آدم و بردن او به بهشت و فرود آمدن او بر زمين در آن روز بود ، و قيامت در آن قايم شود ، و او را نزديك خداى - عز و جل - روز مزيد خوانند و همچنين ملايكه در آسمان ، و او روز ديدن حق تعالى است در بهشت .
و در خبر است : انّ للَّه عزّ و جلّ في كلّ جمعة ستّمائة ألف عتيق من النّار . اى ، خداى را
هامش
( 193 ) صاحب قوت القلوب حديث را به همينجا تمام كرده سپس گفته : من عنده ، و هو يوم المزيد عند اللَّه . . . و مصنف گمان برده كه آن دنبالهء حديث است و چنين نيست ( شرح زبيدى ) .