اى ، فريشتگان را مىبينى گرد بر گرد عرض در گرفته . و در روايتي احفوا ، اى ، ساده كنيد ، و اين مشعر استيصال « 124 » است . و قول پيغامبر - عليه السلام - كه فرموده « حفّوا » دلالت بر كمتر از اين مىكند .
قوله تعالى :
إِنْ يَسْئَلْكُمُوها فَيُحْفِكُمْ
« 125 » . اى ، اگر بخواهد از شما آن را ، و بر شما در آن استقصا كند .
و حلق « 126 » وارد نيست ، و احفا نزديك است به حلق . و همچنين از صحابه روايت كردهاند . و يكى از تابعين مردى را ديد كه احفا كرده بود ، گفت : صحابه را بر ياد من دادى . و مغيرهء شعبه گفت : پيغامبر در من نگريست و موى لب من دراز شده بود ، گفت : بيا ! و آن را بر مسواكى ببريد . « 127 » و در گذاشتن سبال باكى نيست ، و آن دو طرف موى لب است . و عمر و غير او گذاشتهاند .
چه آن دهن را نپوشد ، و چربى طعام در آن نماند . و أعفوا اللّحى آن باشد كه بسيار گردانند آن را به گذاشتن آن . و در خبر است كه جهودان موى لب بگذارند و محاسن ببرند . پس شما بر خلاف آن كنيد . و بعضى علما ستردن را كراهيت داشتهاند و بدعت شمرده .
سوم موى زير بازو است . و در هر چهل روزى يك بار نتف آن مستحب است . و آن بر كسى كه در ابتدا عادت كند آسان بود . و اما كسى كه عادت او حلق است همان وى را بسنده باشد ، چه در نتف تعذيب و ايلام است . و مقصود نظافت است و آن كه وسخ در ميان آن فراهم نيايد ، و آن به حلق حاصل است .
چهارم موى عورت است . و [ ازالت ] آن مستحب است - امّا به حلق و اما به تنوير - و نبايد كه از چهل روز در گذرد .
پنجم ناخن است . و چيدن آن مستحب است . براى آن كه چون دراز شود شنيع نمايد . و وسخ در آن فراهم آيد . پيغامبر - عليه السلام - گفت : يا ابا هريره ! قلّم ظفرك فانّ الشّيطان يقعد على ما طال منها .
اى ، ناخن خود بچين ! كه آن چه از آن دراز شود شيطان بر آن نشيند .
و اگر در زير ناخن شوخى باشد ، صحت آبدست را مانع نبود - امّا براى آن كه رسيدن آب
هامش
( 124 ) استيصال ، از بن بر كندن .
( 125 ) محمد ( ص ) 47 - 37 .
( 126 ) حلق ، ستردن ، تيغ انداختن .
( 127 ) براى تعيين حد و اندازه ، مسواك بر آن گذاشت و ما زاد را بريد .