« ومنهم [ اى من مشايخ الطّبقة الأولى ] الشّيخ الامام العالم صاحب الحالات الغريبة والمكاشفات العجيبة أبو عبد اللّه « 1 » محمّد بن عبد اللّه بن عبيد اللّه معروف بباكويه در فنون علوم متبحّر بود وبكمالات فضل متحلّى وباستجماع خصال حميده متخصّص در ريعان شباب وعنفوان عمر * بحضرت شيخ كبير رسيده بود واز حضرت أو روايت كرده كه روزى شرح مسافري خود ميفرمود ، گفت در أوايل حال « 2 » بشهر بصره بخدمت شيخ أبى الحسن اشعرى رسيدم « 3 » ودر مجلس درس أو بمشافهه بحث كرده وسخنان وتحقيقات من در موقع ارتضا وتحسين افتاد ، ودر نيشابور بصحبت أبو سعيد بن أبي الخير رسيده بود وبا خدمتش اتّفاق محاورات افتاده ، وشيخ الوقت أبو العبّاس نهاوندى را كه از جملهء خلفاء أبى عبد اللّه بن خفيف بوده بنهاوند دريافته وميان ايشان در طريقت نكتها رفته ومناقشها در صحبت بأهم نمودهاند آخر الأمر بوفور فضل وكمال أو اعتراف فرمودهاند ، وبعضي بر آنند كه از معاصران شيخ كبير قدّس سرّه بوده وآخر عهد أو [ را ] دريافته ، بچند وقت طريق مسافرت اختيار فرموده بعد از مدّتى با شيراز مراجعت كرده ودر كوهى كه صبوى شهر است أقامت كرده وهم در آنجا وفات يافت ومدفن أو مزارى معتبر است وبباباكوهى اشتهار دارد ، وفات كهف العارفين أبو سعيد بن أبي الخير بتاريخ سنهء أربعين وأربعمائة بوده ووفات شيخ أبو عبد اللّه محمّد باكويه بتاريخ سنهء اثنتين وأربعين وأربعمائة واقع شده رحمهما اللّه واللّه اعلم بالصّواب » انتهى .
12 - كتاب حاضر يعنى شد الإزار كه نام صاحب ترجمه در دو نسخهء ق ب از آن كتاب بغلط « علّى بن محمّد بن عبد اللّه » نوشته شده است بجاى « محمّد بن عبد اللّه
هامش
( 1 ) - تصحيح قياسي قطعي ، در أصل أبو عبيد اللّه ،
( 2 ) - از ستاره در سطر پيش تا اينجا از شيرازنامهء چاپى افتاده است واين غلط بسيار بزرگى است چه لازمهء آن اين خواهد بود كه ابن باكويه با شيخ أبو الحسن اشعرى معاصر بوده ودر بصره با أو مباحثات كرده باشد واين از حيث عصر وزمان از محالات عادى است چه وفات أبو الحسن اشعرى در سنهء 324 بوده است ( تبيين كذب المفترى ص 147 ) ووفات ابن باكويه باختلاف أقوال در سنهء 420 واند بوده يا در سنهء 424 بنابراين ابن باكويه بنحو قدر متيقّن 96 يا 118 سال بعد از وفات اشعرى هنوز در حيات بوده است پس در چه سنّى اشعرى را در بصره ملاقاة كرده وبا أو مباحثات نموده بوده است ؟ !
( 3 ) - شيرازنامهء چاپى : رسيده