در خصوص نسبت « جاربردى » ما در همان حاشية نوشتهايم كه با فحص شديد نتوانستيم معلوم كنيم كه جاربردى نسبت بكجا وبچيست ، ولى بعدها يكى از دوستان جلبنظر ما را باين فقره نمود كه ظاهرا نام قلعهء جاربرد يكى دو مرتبه در كتاب معروف « سيرة السّلطان جلال الدّين منكبرنى » تأليف محمّد بن أحمد نسوى منشى پادشاه مزبور برده شده است واز آنجا صريحا معلوم ميشود كه قلعهء جاربرد از مضافات ارّان بوده است يعنى ناحيهء وسيع واقع در شمال رود ارس وشمال آذربايجان ومحصور بين رود ارس از جنوب ورود كر از شمال كه از دورهء مغول ببعد قسمت شرقي آن ناحية موسوم بقراباغ گرديد واز شهرهاى مشهور آن ولايت گنجه وبردع وشمكور ونخجوان بوده است ، مؤلف مزبور در ص 230 از كتاب مذكور گويد بعين عبارت : « ذكر حبس السلطان شرف الملك « 1 » بقلعة جاريبرد « 2 » وقتله بعد شهر أو أكثر ، كان السلطان لمّا قارب قلعة جاريبرد « 3 » وهي من مضافات اران وقد عزم ان يحبس شرف الملك بهار كب إليها لينظر في حالها وعلم انّ شرف الملك لا يتخلّف عنه فلمّا صعد القلعة صعدمعه شرف الملك واجتمع السلطان بواليها وتقدّم اليه سرّا بأنّه إذا نزل منع شرف الملك من النّزول . . . [ ثمّ بعد حبسه بايّام ] وجّه صحبة ابن
هامش
( 1 ) - يعنى فخر الدّين علي بن أبو القاسم جندي ملقب بشرف الملك وزير سلطان جلال الدين منكبرنى كه در حدود سنهء ششصد وهجده بوزارت أو منتصب شد ودر شهور أواسط سنهء ششصد وبيست وهشت پس از آنكه بر سلطان عاصى شده بود ودر قلعهء جيران ( - گيران ) از قلاع ارّان تحصّن جسته وسلطان أو را بلطايف الحيل بدست آورده بحكم سلطان در قلعهء جاربرد محلّ گفتگوى ما بقتل رسيد واين واقعه فقط چند ما هي قبل از قتل خود سلطان جلال الدّين بدست أكراد در حوالي ميافارقين در نيمهء شوّال همان سال 628 روى داد ،
( 2 ) - چنين است بعينه در متن چاپى بجيم والف وراء مهمله وياء مثناة تحتانيّه وباء موحّدة وراء ودال مهملتين ( ولى مشهور در تلفظ اين كلمه در نسبت جاربردى فاضل مشهور بدون ياء مثناة تحتانيه است ) وطابع خود اينگونه تصحيح كرده است وظاهرا بكلى حق با أو بوده است ، ولى در أصل نسخهء خطى بتصريح طابع اين كلمه حاربيرد بحاء مهمله وتقديم باء موحّدة بر ياء مثناة تحتانيه مرقوم است ،
( 3 ) - چنين است در متن چاپى يعنى بهمان املاى سطر قبل ، واز اينكه هيچ نميگويد در أصل خطّى چگونه بوده شايد بتوان استنباط كرد كه در آنجا نيز بعينه بهمين نحو مرقوم بوده است ولى يقين نميتوان كرد ،