الثّانى « 1 » وعاش تسعين سنة « 2 » ثم توفّى في سنة ثلاث وستّين وستمائة ودفن في زاويته
هامش
- بقيه از صفحهء قبل
در نفحات نسخهء خطّى بسيار مصحّح مضبوط آقاى عبّاس اقبال مورّخهء 1025 ومحشى بحواشى عبد الغفور لأرى از تلامذهء جامى كلمهء « سجاسى » ( كه در هردو نسخهء چاپ هند نفحات كه در تصرّف راقم سطور است در اين مورد بغلط « سنجاسى » بعلاوهء نونى بعد از سين چاپ شده ) در نسخهء خطّى مشار إليها در كمال وضوح على ما هو الصواب بسين وجيم مهمله والف وباز سين ودر آخر ياء نسبت مرقوم است .
تنبيه مهم ،
اين شيخ أبو الغنايم ركن الدين سجاسى ما نحن فيه را كه از سلسلهء سهرورديّه وشيخ خرقهء أوحد الدين كرمانى وشمس تبريزى وشهاب الدين محمود اهرى وأصيل الدين محمّد شيرازي بوده است نبايد با سمىّ أو ومعاصر أو شيخ ركن الدين محمود سنجانى 32 ( بسين مهمله ونون وجيم والف وباز نون ودر آخر ياء نسبت منسوب بسنجان يكى از قراى مشهور خواف خراسان معرّب سنگان كه هنوز موجود وبهمين صورت فارسي آن يعنى سنگان خوانده ونوشته ميشود ) ملقّب بشاه سنجان اشتباه نمود ويكى را بجاى ديگرى گرفت . اين شيخ ركن الدين محمود سنجانى نيز از كبار مشايخ عرفاى قرن ششم بوده است از سلسلهء چشتبهء هرات واز خواصّ مريدان خواجة مودود چشتى ودر سنهء 597 يا 593 يا 599 در سنجان وفات يافته ودر همانجا مدفون است وشرح أحوال أو در غالب كتب تراجم صوفيّه وتذكرههاى شعرا كه أسامي آنها بعد از اين مذكور خواهد شد مسطور است ، وعصر أو ظاهرا اندكى مقدّم بر عصر شيخ ركن الدين سجاسى ما نحن فيه بوده باين معنى كه وفات ركن الدين شاه سنجان قبل از وفات ركن الدين سجاسى روى داده بوده است چه وفات شاه سنجان چنانكه گفتيم در سنهء 593 يا 597 وبقولي ضعيف در 599 بوده وسال وفات ركن الدين سجاسى گرچه معلوم نيست ولى وى بنحو قدر متيقن در سنهء 606 يعنى بحدّاقل نه سال يا سيزده سال بعد از وفات شاه سنجان هنوز در حيات بوده است بدليل اينكه صاحب شيرازنامه ص 119 تصريح كرده كه بعد از وفات شيخ روزبهان بقلى عزّ الدّين مودود زركوب براي اوّلين مرتبه بسفر حجاز رفت ودر آن سفر أو را بخدمت شيخ الشيوخ أوحد الدين كرمانى وشيخ ركن الدين سجاسى [ نسخهء چاپى : سنجانى ] مرافقت ومواخاتى عظيم دست داد وچون وفات شيخ روزبهان بقلى بدون خلاف در محرّم 606 بوده پس بالضرورة شيخ ركن الدين سجاسى در اين سنه هنوز در قيد حيات بوده است ، ولى أزين تاريخ ببعد هيچ معلوم نيست چه مقدار زيسته است ، ( براي ترجمهء أحوال اين شيخ ركن الدين ملقب بشاه سنجان رجوع شود بمآخذ ذيل : تاريخ گزيده 793 ، نزهة القلوب 151 ، مجمل فصيح خوافى در حوادث سنهء 593 ، نفحات الأنس استطرادا در ضمن ترجمهء خواجة مودود چشتى 374 ، حبيب السير جزو 3 از جلد 2 ص 75 ، هفت إقليم در ذيل خواف ، سفينة الأولياء 91 - 92 ، آتشكده در ذيل خواف ، رياض العارفين 97 ، خزينهء الأصفياء 1 : 252 ، طرائق الحقائق 2 : 62 ) ، -
( 1 ) - رجوع شود بنمرهء 173 از تراجم كتاب حاضر ، -
( 2 ) - در شيرازنامه ص 120 گويد سنّ عز الدين مودود بصد ويك سال رسيد ، وچون ولادت أو را در ص 118 در سنه اثنتين وستّين بقيه در صفحهء بعد