رحمة اللّه عليهم « 1 » .
160 - الشيخ جعفر الحذاء « 2 »
يكنّى ابا محمّد ويقال له نهر الفتوّة من كبار مشايخ فارس صحب الجنيد ومن في طبقته وكان من المعرفة بمحلّ قيل انّه كان يحذو النّعال في مسجد باغ نو ، وكان الشبلّى يذكر مناقبه ويقول بفضله روى عنه انّه قال ما حملني على شيراز « 3 » الّا جعفر الحذّاء فهو أستاذ الأولياء ، وروى عن بندار بن الحسين « 4 » انّه قال ما رأيت
هامش
( 1 ) - شرح أحوال صاحب ترجمه در مآخذ ذيل نيز مسطور است : انساب سمعانى ورق 24 ب ، شيرازنامه ص 103 - 104 ، نفحات 361 - 362 ، فارسنامهء ناصري 2 : 157 ، آثار العجم 463 ، طرائق الحقائق 2 : 221 - 222 ، دانشمندان آذربايجان 23 - 24 كه اين أخير همه جابجاى أبو زرعة سهوا « أبو ذرعة » با ذال معجمه نگاشته ، -
( 2 ) - حذّاء بفتح حاء مهمله وتشديد ذال معجمه والف ودر آخر همزه بر وزن سقّاء بمعنى كفشگر وكفشدوز است وحذاء بكسر حاء وتخفيف ذال بمعنى كفش ونعلين است ،
( 3 ) - كذا في النسخ الثلاث ، وفي شيرازنامه ص 97 : « ما يحملني إلى شيراز » ، ولعلّه أقرب إلى الصواب ،
( 4 ) - مقصود أبو الحسين بندار بن الحسين بن محمّد بن المهلب شيرازي است از مشاهير متصوّفهء قرن چهارم ، وى خادم شيخ أبو الحسن اشعرى مشهور مؤسّس مذهب اشاعره بوده است وبا شيخ كبير نيز معاصر وبقول صاحب نفحات أستاذ وى بوده وما بين ايشان در بعضي مسائل مفاوضات ومعارضاتى روى داده است ، ابن عساكر در تبيين كذب المفترى روايت كند كه پدر بندار أو را از بهر تجارت ببغداد فرستاد ووى قريب چهل هزار دينار مال التجارة همراه داشت گذار أو در آن شهر بمجلس شبلى افتاد وكلام أو در وى تأثير كرد شبلى أو را امر نمود تا از أموال خود بيرون آيد بندار شش بدره زر بنزد شبلى برد شبلى در آيينهء كه پيوسته در آن نظر كردى نگريست وگفت آيينه گويد كه هنوز چيزى باقيست وآيينه در حقيقت قلب خود أو بود ، بندار گفت آيينه راست ميگويد وباز قسمتى از أموال خود را ايثار نمود ، وهمچنان هربار كه بنزد شبلى رفتى شبلى در آيينه نگريستى وگفتى آيينه گويد هنوز چيزى باقي است وأو گفتى آيينه راست ميگويد تا آنكه بالأخره بندار را از آن همه أموال هيچ نماند وهمه را در راه خدا ايثار نمود ، آن بار چون بنزد شبلى رفت شبلى در آيينه نظر كرده گفت آيينه گويد كه بيش هيچ باقي نمانده بندار گفت آيينه راست ميگويد وملازمت شبلى اختيار نمود ، - بندار در ارّجان سكنى داشت وهم در آن شهر در سال 353 وفات يافت وهمانجا مدفون شد ، - ارّجان قصبهء قديم كوه گيلويه بوده است وهنوز اطلال آن در نيم فرسخى جنوب بهبهان باقي است ، - ( براي مزيد اطّلاع از أحوال بندار شيرازي وفوايد منقوله
بقيه در صفحهء بعد