محمّد بن الصّفى « 1 » ومولانا صفىّ الدّين أبو الخير السّيرافّى « 2 » والقاضي مجد الدّين إسماعيل بن نيكروز الفالى « 3 » والقاضي جمال الدّين المصري « 4 » ومولانا امام الدّين البيضاوي « 5 » واستجاز من شيوخ الأطراف وراسلهم وارسلوه إجازات عالية ولم يسافر قطّ وكانت أحواله تقتضى ذلك وفتح اللّه عليه أبواب السّعادات ويسّر له أسباب الزّيادات والمرادات وتأسّى بطريقته خلائق لا يحصون وكان يذكّر في مسجد جدّه « 6 » بباغ نو ولم يجاوز ذلك وكان الأتابك أبو بكر « 7 » مريدا له ومعتقدا
هامش
- بقيه از صفحهء قبل
فارسي بجاى موحّده ) ، ب : التوريشى ، شيرازنامه 58 : تورهبشتى ، تاريخ آل مظفّر از محمود گيتى مطبوع در آخر گزيده ، تورايشتى ، در سمط العلى ومجمل فصيح خوافى كه بسيار مكرّر نام صاحب ترجمه درين دو آمده همهجا در هردو كتاب مزبور مطّردا وبدون استثنا اين كلمه « تورانبشتى » يا « تورانپشتى » مرقوم است بزيادتى الف ونونى در آخر « تور » ، و « بشتى » گاه با باء موحده وگاه با باء فارسي ، با فحص شديد در كتب مسالك وممالك وكتب جغرافياى جديد ذكرى از اين قريه يا قصبهء توربشت يا تورپشت يا تورانپشت نيافتم ، ولى بقرينهء تصريح سبكى 5 : 146 وفصيح خوافى در حوادث سنهء 656 كه صاحب ترجمه أهل شيراز يا ساكن شيراز بوده وسپس از آنجا بكرمان آمده ودر آنجا أقامت گزيده ظاهرا چنان استنباط ميشود كه مسقط الرأس أو تورپشت يا تورانپشت مزبور بايستى يا در فارس يا در يكى از نواحي مجاورهء آن ولايت واقع باشد ، ودر حقيقت برحسب تحقيقى كه بخواهش نگارنده برادر من احمد عبد الوهابي مقيم كرمان وناظر مالي لشكر هفت آن ناحية از اهالى مطّلع آن نواحي بعمل آورده هنوز قريهء باسم تورانپشت ( يا بتلفّظ اهالى محل : تورونپشت ) در 25 كيلومترى جنوب غربى يزد و 8 إلى 10 كيلومترى شمال تفت در دامنهء شيركوه موجود است واين قريه در كنار معدن سنگ مرمر واقع است واهالى آنجا قريب سيصد إلى چهارصد نفر ميباشند وأغلب سنگتراشاند ، پس از تعيين موضع اين قريه رجوع كرديم بنقشهء بسيار متقن دقيقى كه اشتال( A . F . STAHL )آلمانى رئيس پستخانهء إيران در سنهء 1896 ميلادي رسم نموده ودر شهر گوتا ( آلمان ) بطبع رسانيده وديديم كه نام اين قريه بأملاى تورونپشتTurunpuscht .( يعنى بطبق تلّفظ محلى ) صريحا واضحا در آن نقشه در همان موقعيتى كه در فوق شرح داديم مرقوم است ،
( 1 ) - رجوع شود بنمرهء 275 از تراجم كتاب حاضر ،
( 2 ) - رجوع شود بنمرهء 298 از تراجم ،
( 3 ) - رجوع شود بنمرهء 291 از تراجم ، - م الفالى را ندارد ،
( 4 ) - رجوع شود بنمرهء 250 از تراجم ،
( 5 ) - رجوع شود بنمرهء 212 از تراجم .
( 6 ) - « جدّه » را در م ب ندارد
( 7 ) - يعنى اتابك أبو بكر بن سعد بن زنگى ( 623 - 658 ) از ملوك سلغرى فارس وممدوح معروف سعدى ،