طبرى و اصحاب او و شراة و فقهاء آنان بسم اللّه الرّحمن الرّحيم
فن هفتم - از مقاله ششم از كتاب الفهرست در اخبار علماء و نام كتابهائى كه تصنيف كردهاند
طبرى و اصحابش
محمد بن اسحاق نديم گويد : بگفتهء ابو الفرج معافا بن زكرياء نهروانى ، وى ابو جعفر محمد بن جرير بن يزيد بن خالد طبرى آملى است كه علامهء با عمل ، و امام آن عصر و دوران ، و فقيه زمان خود بود . ولادتش در سال دويست و بيست و چهار در آمل « 1 » ، و در سال سيصد و ده بسن هشتاد و هفتسالگى وفات يافت . حديث را از مشايخ با فضل مانند محمد بن حميد رازى ، و ابو جريح ، و ابو كريب ، و هناد بن سرى ، و عباد بن يعقوب ، و عبيد اللّه بن اسماعيل بن موسى ، و عمران بن موسى قزاز ، و بشر بن معاذ ، فرا گرفته ، و بر داود فقه را قرائت داشته ، و فقه شافعى را در مصر از ربيع بن سليمان ، و در بغداد ، از حسن بن محمد زعفرانى ؛ و فقه مالك را ، از يونس بن عبد الاعلى ، و بنى عبد الحكم محمد ، و عبد الرحمن ،
هامش
( 1 ) آمل ، از شهرهاى بزرگ طبرستان - مازندران - است ( ر . ك . لغتنامه دهخدا ) .