ابو جعفر محمد بن حسن بن احمد بن وليد قمى « 1 » ، اين كتابها از اوست : كتاب الجامع فى الفقه . كتاب تفسير القرآن .
ابن معمر
ابو الحسين . . . بن معمر كوفى ، و از كتابهاى اوست : كتاب قرب الاسناد .
ابن فضال
ابو على حسن بن على بن فضال تيملى از « 2 » ربيعة بن بكر ، برده تيم اللّه بن ثعلبه ، و از اصحاب خاص ابو الحسن رضا عليه السلام . و اين كتابها از اوست : كتاب التفسير . كتاب الانبياء و المبتدا « 3 » . كتاب الطب .
ابن جمهور عمى
نامش محمد بن حسين بن جمهور عمى ، از اصحاب خاص رضا عليه السلام بود و از كتابهاى اوست : كتاب الواحدة فى الاخبار و المناقب . كه آن را به هشت جزء درآورده است .
خاندان يقطين
« 4 » يقطين از برجستگان دعات بود ، و چون مروان وى را خواسته بود ، از او گريخت .
و پسرش على بن يقطين در سال يكصد و بيست و چهار در كوفه به دنيا آمده ، و مادر على او را با برادرش عبيد اللّه بن يقطين برداشته و بمدينه فرار كرد ، و همينكه دولت هاشميان سركار آمد ، يقطين آشكار گرديد ، و مادر على برگشته و على و عبيد اللّه را با خود برگردانيد .
يقطين ملازم خدمت ابو العباس ، و ابو جعفر منصور بود ولى هوادارى از خاندان ابو طالب
هامش
( 1 ) نام اين شخص در متن عربى پائينتر آمده و چون قمى است ما او را در رديف قميان گذاشتيم .
( 2 ) ف ( بن ) ش ( من ) .
( 3 ) ف ( الابتداء و المبتدأ ) .
( 4 ) در متن عربى خاندان يقطين را در پايان اين فن آورده باضافه اين جمله ( يلحق بموضعه فى الاول ) و بعقيده ما نظر مؤلف اين بوده كه جاى ذكر اين خاندان پيش از ذكر محمد بن عيسى است كه يكى از افراد متأخر اين خاندان است و به همين لحاظ ما در ترجمه آن را پيش از محمد بن عيسى گذاشتيم .