فصل پنجم برترى دعا و مناجات از تلاوت قرآن
از ديدگاه روايات
1 - در روايتى آمده كه فضالة به واسطهء معاوية بن عمّار [ يا : فضالة بن معاوية بن عمّار ] مىگويد : به امام صادق عليه السّلام عرض كردم : دو نفر در يك لحظه شروع به خواندن نماز مىكنند ، يكى در نماز قرآن مىخواند و قرائتش بيشتر از دعاست ، و ديگرى دعايش افزون از تلاوت قرآن ، و در يك لحظه نماز را به آخر مىرسانند ، كداميك از اين دو افضل و برتر است ؛ حضرت فرمود : هر دو فضيلت دارد ، هر دو زيباست .
وى مىگويد : عرض كردم : مىدانم كه هر دو زيبا است و فضيلت دارد . ولى كدام برتر است ؟ حضرت فرمود : دعا برتر است . آيا فرمايش خداوند متعال را نشنيدهاى كه مىفرمايد :
وَ قالَ رَبُّكُمُ : ادْعُونِي ، أَسْتَجِبْ لَكُمْ ، إِنَّ الَّذِينَ يَسْتَكْبِرُونَ عَنْ عِبادَتِي ، سَيَدْخُلُونَ جَهَنَّمَ داخِرِينَ
. « 1 » - و پروردگارتان فرمود : مرا بخوانيد ، تا دعايتان را اجابت كنم ، براستى كسانى كه از پرستش و عبادت من گردنكشى كنند ، با خوارى و ذلّت وارد جهنّم خواهند شد .
به خدا سوگند مقصود از « عبادت » در اين آيهء شريفه دعاست ، به خدا سوگند آن افضل است . آيا آن عبادت نيست ؟ سپس دو بار فرمود : به خدا سوگند عبادت همان
هامش
( 1 ) غافر ( 40 ) : 60 .