فصل سوّم فضيلت و آثار دعا از ديدگاه قرآن
در اين زمينه به چند آيه از قرآن كريم كه صراحت در فضيلت دعا دارد ، اشاره مىگردد :
1 - خداوند - جلّ جلاله - مىفرمايد :
قُلْ : ما يَعْبَؤُا بِكُمْ رَبِّي ، لَوْ لا دُعاؤُكُمْ . فَقَدْ كَذَّبْتُمْ ، فَسَوْفَ يَكُونُ لِزاماً
. « 1 » - بگو : اگر دعايتان نبود ، پروردگارتان چه اعتنايى به شما داشت ، زيرا مسلّما شما تكذيب نموديد ، و لذا تكذيبتان همواره ملازم شما خواهد بود .
خداوند در اين آيهء شريفه براى كسانى كه دعا نمىكنند هيچ جايگاه و اهمّيتى قرار نداده ؛ بنا بر اين ، از اين كلام فهميده مىشود كه جايگاه و منزلت انسان در نزد خداوند - جلّ جلاله - به اندازهء دعا كردن او ، و ارزش او به قدر اهتمام به مناجات و خواندن اوست .
شايد كسى اشكال كند و بگويد : مراد از « دعا » در اين آيه ، « عبادت و پرستش خداوند » است ؛ ولى اين درست نيست ، بلكه حقّ همانى است كه راويان مورد اعتماد از امامان و سروران ما روايت كردهاند كه مقصود از « دعا » در اين آيه ، بدون كم و كاست همان دعايى است كه در عرف شرع فهميده مىشود .
2 - خداوند - جلّ جلاله - مىفرمايد :
هامش
( 1 ) فرقان ( 25 ) : 77 .