پروردگارش - عزّ و جلّ - اندام « 1 » آن بزرگوار مىلرزيد ، و وقتى از بهشت و آتش جهنّم ياد مىكرد ، بسان شخص مار گزيده [ و يا : شخصى كه سخت مجروح باشد ] به خود مىپيچيد ، و از خداوند بهشت را درخواست نموده و از آتش جهنّم به خدا پناه مىبرد ، و هماره پس از قرائت آيهاى از كتاب خدا كه در آن
يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا
بود ، مىفرمود :
« لبّيك اللّهمّ لبّيك »
: ( آرى ، خداوندا ، آرى . ) ، و در تمام احوال به ياد خداوند سبحان مشغول بود ، و صادقترين مردم از لحاظ گويش ، و شيوا و رساترين آنان از لحاظ گفتار بود . ( روايت طولانى است )
كثرت عبادت امام حسين و امام زين العابدين عليهما السّلام
6 - به حضرت علىّ بن الحسين عليه السّلام عرض شد : چقدر فرزندان پدرت كم است ؟
حضرت فرمود : « جاى شگفت است كه چگونه فرزند دار شده ، زيرا آن بزرگوار در هر شبانه روز هزار ركعت نماز مىخواند ، پس كى براى نزديكى با همسر فراغت پيدا مىكرد ؟ » حديث هزار ركعت نماز خواندن ، در بارهء خود امام زين العابدين عليه السّلام نيز روايت شده است .
حالت امام صادق عليه السّلام در حال لبّيك گفتن
7 - منقول است كه مالك بن انس فقيه مدينه گفت : به خدمت جعفر بن محمّد عليه السّلام وارد مىشدم ، و آن بزرگوار مانند هميشه براى من بالش آورد و از من تعظيم نمود و فرمود : اى مالك ، براستى كه من تو را دوست دارم ، و من از اين شادمان شدم و حمد و ستايش خدا را بجا آوردم . وى مىگويد : « حضرت عليه السّلام همواره از يكى از سه خصلت خالى نبود : يا روزه بود ، و يا در حال قيام براى خواندن نماز و عبادت ، و يا در حال ذكر خدا ، و آن بزرگوار از عبادتكنندگان و زاهدان
هامش
( 1 ) در متن عربى « فرايص » آمده است كه به معناى گوشت ميان پهلو و شانه ، و يا گوشت ميان پستان و شانه است .