- اين بزرگواران به خاطر خوف گناه ، از خدا نمىهراسند ، و هيچ نقصى در اعمالشان ، و يا سخن ناصوابى در گفتارشان نيست ، بلكه به خاطر هيبت و بيم از عظمت الهى چنينند ، هيبتى آنچنانى كه قابل توصيف نيست .
و خود آگاهى كه مولايمان امام زين العابدين عليه السّلام الگو و مقتداى ما در امور دنيوى و اخروى است ، پس با توسّل جستن به هدايت و انوار خداوند - جلّ جلاله - سوار بر مركبهاى يقين ، گام به گام از او پيروى كن ، كه خداوند - جلّ جلاله - قادر است تو را به مقامات عارفان كه خود سبحانه زيبندهء آن است ، نايل گرداند .
5 - توجّه خاصّ در هنگام گفتن إِيَّاكَ نَعْبُدُ ، وَ إِيَّاكَ نَسْتَعِينُ
« 1 » شايسته است بنده در هنگام گفتن
إِيَّاكَ نَعْبُدُ
صادق باشد . و مقصودم از اين سخن آن است كه اگر هنگام به زبان آوردن آن مقصودت عبادت خداوند - جلّ جلاله - به اميد نيل به منافع زودرس دنيوى يا ثواب ديررس اخروى ، يا دفع امورى كه در دنيا يا در روز قيامت - كه مردگان به ارادهء خداوند سبحان زنده مىشوند - از آن بيم دارى ، باشد ، در حقيقت نفس خود را عبادت نمودهاى ، و عبادتت به خاطر نفس خويش و براى اميال و خواستهها و لذّاتت بوده ، و از آن جهت كه خداوند - جلّ جلاله - شايسته عبادت است او را عبادت ننمودهاى ، لذا
إِيَّاكَ نَعْبُدُ
گفتن تو دروغ و بهتان بوده ، و مانع از نيل تو به كاميابى و رسيدن به سلامت و نيكبختى مىگردد ، و نامت در ديوان و دفتر دروغگويان ثبت خواهد شد ، و مسلّما با اين كار نفس خويش را در معرض هلاكت و نابودى قرار خواهى داد . آيا كلام پاك و خجسته الهى را نشنيدهاى كه مىفرمايد :
إِنَّما يَفْتَرِي الْكَذِبَ الَّذِينَ لا يُؤْمِنُونَ
. « 2 » - تنها كسانى كه ايمان نياوردهاند ، به دروغ به ديگران افترا مىبندند .
همچنين سزاوار است در گفتن
وَ إِيَّاكَ نَسْتَعِينُ
نيز صادق باشى ، و در دل
هامش
( 1 ) حمد ( 1 ) : 5 .
( 2 ) نمل ( 16 ) : 105 .