تخطي إلى المحتوى الرئيسي

ادب حضور ( فلاح السائل ) ( فارسى ) — صفحة 190

مساهمون:

ص١٩٠
8 - اظهار فروتنى و ركوع . 9 - سجده و كرنش و خشوع . 10 - شهادت به يگانگى خداوند جلّ جلاله . 11 - شهادت به رسالت ربّانى رسول خدا ، حضرت محمّد صلّى اللَّه عليه و آله . 12 - صلوات بر او و خاندانش . 13 - سلام نماز .

1 - نيّت نماز

اگر از بندگانى باشى كه در تمام حركتها و سكون خود با خداوند - جلّ جلاله - معامله نموده ، و همواره متوجّه او هستند ، و معناى فرمايش خداوند - جلّ جلاله - را دريافته‌اند ، آنجا كه در آيات محكم خويش مىفرمايد :
وَ ما خَلَقْتُ الْجِنَّ وَ الْإِنْسَ إِلَّا لِيَعْبُدُونِ
. « 1 » - و جنّيان و انسانها را نيافريدم ، مگر اينكه مرا بپرستند . مسلّما همواره خود را مهيّاى فرمانبرى از اوامر او نموده ، و دستور خدا به نماز را امتثال كرده ، و او را براى اينكه ذاتا مستحقّ عبادت است پرستش مىكنى ، چنان كه اگر خود را براى ورود شخصيّت بزرگوار و ارجمندى آماده كرده باشى ، حتما وقتى او را مىبينى ، براى احترام و تعظيم او به پا ايستاده ، و به محض ديدن او به وى توجّه مىكنى . و يا اگر خود را براى ورود پيكى ارجمند مهيّا نموده باشى ، وقتى چشم تو به او ، و چشم او بر تو افتاد و پيام پيك را شنيدى ، بدون تردّد و دودلى زود او را پذيرفته ، و نيازى به تجديد نيّت پيدا نمىكنى . امّا اگر از پروردگارت غافل باشى و توجّهت به دنيا و هوا و هوس خويش باشد ، هنگام حضور در نماز نياز پيدا مىكنى كه دل گريخته‌ات را با افسار عقل و لبّ خويش حاضر ساخته ، و آن را به ايستادن در پيشگاه مولايت وادار نمايى ، و به يادش آورى كه او تو را خوانده و تو را مىبيند ، و با عقل و قلب خويش قصد كنى كه
هامش
( 1 ) ذاريات ( 51 ) : 56 .