« نماز وسطى همان نماز ظهر ، و نخستين نمازى است كه خداوند بر پيامبرش صلّى اللَّه عليه و آله واجب فرموده است . »
معناى وسطى
1 - شايد مراد از « وسطى » همان « عظمى » و نماز بزرگ باشد ، چنان كه خداوند متعال در جاى ديگر مىفرمايد :
وَ كَذلِكَ جَعَلْناكُمْ أُمَّةً وَسَطاً
. « 1 » - و اين چنين خداوند شما را امّت بزرگى قرار داد .
2 - ممكن است كه به معناى « نماز ميانه » باشد ، زيرا نماز ظهر ما بين دو نماز از نمازهاى روز ( صبح و عصر ) واقع است ، و نيز در ميانه و وسط ظهر قرار دارد .
در شگفتم كه چگونه تعظيم نماز ظهر و اينكه آن همان نماز وسطى است بر بعضى مخفى مانده است ، با اينكه :
اوّلا : همگان اتّفاق دارند كه آن ، اوّلين نمازى است كه واجب شده .
ثانيا : نماز جمعهاى كه واجب است در آن وقت واقع شده است .
ثالثا : وقت استجابت دعا در آن قرار دارد .
رابعا : آن هنگام ، وقت گشوده شدن درهاى آسمان و وقت نماز اوّابين « 2 » است .
خامسا : در روايت ، نماز عصر بر آن عطف شده « 3 » و امور ديگر از اين قبيل .
هامش
( 1 ) بقره ( 2 ) : 143 .
( 2 ) اوّابين ج اوّاب : بسيار رجوع و توبهكننده به سوى خدا .
( 3 ) لذا مسلّما مقصود ازالصَّلاةِ الْوُسْطى، همان نماز پيش از نماز عصر ، يعنى نماز ظهر مىباشد .