ترجمه :
تنبيه هفتم : منشأ علم اجمالى در شبههء محصوره
دانستيد كه مانع از جارى كردن اصل عمليّه در هريك از مشتبهين به شبههء محصوره همان علم اجمالى است كه به مكلّف به تعلّق مىگيرد و اين علم اجمالى :
1 - گاهى از مكلّف به يا فعل مكلّف نشأت مىگيرد ، همانطور كه در مشتبه به خمريت و يا نجاست و غير اين دو چنين است .
2 - و گاهى اشتباه مربوط به خود مكلّف است ( كه مردّد است كه آيا مخاطب به اين خطاب است يا آن خطاب ) مثل خنثائى كه علم اجمالى دارد به حرمت يكى از دو لباس مرد و زن نسبت به خودش ، و اين از قبيل آن موردى است كه معلوم است اين اناء خمر است يا اين لباس غصبى است .
و در تنبيه اوّل دانستى كه ( عقلا ) هيچ فرقى ميان اينكه موضوع در خطاب واحد بين المشتبهين معلوم باشد و بين اينكه موضوع يكى از دو خطاب ( مردّد ) بين المشتبهين معلوم باشد ( درهرصورت مخالفت قطعيّه با علم اجمالى حرام و موافقت قطعيّه واجب است ) .
حكم خنثى بنابراين بر خنثى حرام است :
1 - كشف هريك از قبل و دبرش ، زيرا قطعا يكى از اين دو عورة است .
2 - سخن گفتن با مردان و زنان جز از روى ضرورت .
3 - همچنين گوش دادن به صداى آن دو گروه ، اگرچه براى مردان و زنان گوش دادن به صداى او بلكه نگاه كردن به او جايز است به دليل جريان اصالة الحلّ ،
به دليل اينكه : 1 - آيهء شريفه ( الغضّ ) للرجال مفيد عموم نيست .
2 - تمسّك به عموم آيهء ( حرمة ابداء الزينة على النساء ) چون شبههء مصداقيه است ، جايز نيست .
و همچنين انتخاب شوهر و انتخاب همسر بر او حرام است ، به دليل وجوب احراز رجوليّت در زوج ، و انوثيت در زوجه و گرنه اصل در اينجا ، بلااثر بودن عقد و ( استصحاب ) وجوب حفظ فرج است .