اى شراب عزيز حالا كه با قمار هم رديف شدى ديگر ارزشى ندارى !
ابن جرير از سعيد بن جبير روايت مىكند : هنگامى كه آيه ( يسئلونك عن الخمر والميسر . . . ) نازل شد ، عدهاى از مردم شراب را كنار گذاشتند زيرا كه در آيه آمده كه شراب گناهان بزرگى دارد . اما عدهاى ديگر دست برنداشتند چرا كه آيه شريفه مىگويد ، منافع زيادى هم دارد ، تا آنكه آيه ( يا ايها الذين آمنوا لا تقربوا الصلاة وانتم سكارى ) نازل شد ، عدهاى ديگر شراب را فقط در وقت نماز ترك كردند و در غير وقت نماز مىخوردند تا آيه ( انما الخمر و الميسر . . . ) نازل شد ، عمر گفت : اى شراب ديگر بىارزش شدى ، زيرا هم رديف قمار قرار گرفتى .
آيا در پشت اين قضيه عمر قرار داشت ؟ !
- الدر المنثور ج 2 ص 315
ابن منذر از سعيد بن جبير مىگويد : هنگامى كه آيه ( يسئلونك عن الخمر والميسر قل فيهما اثم كبير ومنافع للناس ) ( از قمار و شراب سئوال خواهند كرد ، بگو گناهانشان بزرگ و منافعى براى مردم دارد ) در سوره بقره نازل شد ، عدهاى شراب مىخوردند كه قرآن مىگويد منافعى دارد و عدهاى آن را ترك كردند كه قرآن مىگويد گناهان شراب بزرگ است ، از كسانى كه شراب را ترك كردند ، عثمان بن مظعون بود .
آيه ( لا تقربوا الصلاة وانتم سكارى ) ( هنگام مستى نماز نخوانيد ) در سوره نساء كه نازل شد ، عدهاى ديگر شراب را براى هميشه ترك كرده و عدهاى ديگر روزها در وقت نماز نمىخوردند و در شب كه وقت نماز نبود مىخوردند .
تا آنكه آيه ( انما الخمر والميسر . . . ) در سوره مائده نازل شد ، عمر گفت ، حالا كه با قمار هم رديف شد ، ديگر ارزشى ندارى دور شو ، نابود شو ، لذا مردم ديگر شراب را ترك كرده و تنفر از شراب در دل مردم پيدا شد ، تا آنجا كه هر كجا ظرف شرابى مىديدند آن را مىشكستند و دوستداران سابق شراب مىگفتند سابقا ترا بسيار احترام مىكرديم ، اكنون هيچ چيز به شدت شراب بر ما حرام نيست ، مردم كه به هم مىرسيدند ياد شراب مىكردند و اين مساله براى آنها سنگين بود لذا تصميم گرفتند با رسول خدا صلى الله عليه ( وآله ) و سلم صحبت كنند و همين كار را كرده و به حضرت عرض كردند : يا رسول الله آيا حمزه و مصعب بن عمير وعبدالله بن جحش در بهشت نيستند ؟ فرمود : بله ، گفتند آيا آنها در گذشته شراب نمىخوردند ، چرا چيزى را كه آنها مىنوشيدند و بهشت رفتند بر ما حرام باشد ؟ حضرت فرمود : خداوند حرفهاى شما را شنيد ، اگر