ابوبكر و عمر گفتند : يا رسول الله ، راست مىگويد . حضرت فرمود : اى قريشيان اگر دست از اعمال خود بر نداريد ، خداوند شخصى را به سوى شما خواهد فرستاد كه قلب او را با امتحان و ايمان محكم ساخته ، گردنهاى شما را خواهد زد و شما مانند گله گوسفند از مقابل او خواهيد گريخت . ابوبكر گفت : يا رسول الله آن شخص منم ؟ فرمود : نه ، عمر گفت : يا رسول الله ، آن شخص منم ؟ فرمود : نه . او كسى استكه در حال پينهزدن كفش است . همان موقع ديدند كه على ( عليه السلام ) نعلينهاى رسول خدا صلى الله عليه ( وآله ) و سلم را تعمير مىكند .
جناب شيخين مسلم و بخارى روايت صحيحه را نقل نمى كنند ، چرا كه مى ترسند على عليه السلام بر عمر ترجيح پيدا كند ! !
- مستدرك حاكم ج 3 ص 122
عبيد الله بن موسى . . . از ابو سعيد ( خدرى ) روايت مىكند : همراه رسول خدا صلى الله عليه ( و آله ) و سلم بوديم ، نعلين حضرت پاره شد ، على ( عليه السلام ) مشغول تعمير آن شد ، حضرت ( رسول خدا صلى الله عليه و آله ) فرمود : از ميان ما كسى استكه براى تأويل قرآن خواهد جنگيد ، همچنانكه من براى تنزيل آن جنگيدم . همه افراد من جمله ابوبكر و عمر سر كشيدند ، ابوبكر گفت : آن شخص منم . عمر گفت : منم . حضرت فرمود ، هيچكدام نيستيد ، او كسى استكه مشغول دوختن نعلين است . ما رفتيم به او ( على عليه السلام ) بشارت دهيم كه حضرت درباره او چه فرمود ، اما حضرت خودش مطلب را شنيده بود و خبر داشت . اين حديث صحيح است ، اما مسلم و بخارى آن را روايت نكردهاند .
چرا عمر براى اينكه ثابت كند انصار تابع قريش هستند آيه اى را تحريف كرد و معركه اى بوجود آورد
- كنز العمال ج 2 ص 605
4858 - ابو أسامه و محمد بن ابراهيم تيمى مىگويند : عمر بن خطاب از كنار مردى مىگذشت كه اين آيه را مىخواند ( السابقون الاولون من المهاجرون و الانصار و الذين اتبعوهم باحسان رضى الله عنهم و رضوا عنه ) ( آنهائى كه در اسلام و خدمت به اسلام از ديگر سبقت گرفتند ، يعنى مهاجرين و انصار و كسانى كه به نيكى از آنها پيروى كردند . خداوند از آنها راضى و آنها هم از خداوند راضى و خشنودند . ) عمر به آن شخص گفت : دوباره آيه را بخوان . شخص خواند .