تخطي إلى المحتوى الرئيسي

الكافي ( أصول الكافي ) ( فارسي ) — صفحة 95

مساهمون:

ص٩٥
پروردگار جهانيان » . ( 1 ) 4 - از ابى حمزه ثمالى ، از امام باقر ( ع ) فرمود : در توراتى كه تحريف نشده است نوشته است كه : موسى ( ع ) از پروردگارش در خواستى كرد ، عرض كرد : پروردگارا ! تو نزديكى به من ، تا با تو راز گويم ؟ يا دورى تا به تو فرياد كنم ؟ خدا عز و جل به او وحى كرد : اى موسى ! من همنشين هر آن كسم كه مرا ياد كند ، پس موسى عرض كرد : كيست در پناه تو روزى كه جز پناهت پناهى نيست . فرمود : آن كسانى كه مرا ياد مىكنند و من هم آنها را ياد مىكنم و در راه من با هم دوستى مىكنند و من هم آنها را دوست مىدارم ، آنانند كه چون خواهم به مردم روى زمين بلا و بدى برسانم براى خاطر آنان از همهء آنان دفاع مىكنم . ( 2 ) 5 - از امام صادق ( ع ) كه رسول خدا ( ص ) فرمود : هيچ مردمى نباشند كه با هم انجمن شوند در يك مجلسى و خدا عز و جل را نام نبرند و صلوات بر پيغمبر خود نفرستند جز اينكه آن مجلس مايهء افسوس و زيان باشد بر ايشان . ( 3 ) 6 - امام صادق ( ع ) فرمود : ذكر خدا در هنگام بول كردنت عيب ندارد ، زيرا ذكر خدا در هر حال خوب است ، از ذكر خدا خسته مشو . ( 4 ) 7 - امام صادق ( ع ) فرمود :