تخطي إلى المحتوى الرئيسي

الكافي ( أصول الكافي ) ( فارسي ) — صفحة 631

مساهمون:

ص٦٣١
ميوه‌ها باشد بمانند پستان دوشيزه‌ها . و حاصل اين است كه در درون ميوه هفتاد جامه است كه بهشتيان بپوشند و اين ميوهء ديگرى است از ميوه‌هاى آن . از مجلسى ( ره ) - مقصود اين است كه مجموع توحيد و استغفار از گناه بهترين عبادت است . از مجلسى ( ره ) - « قوله من شهد » اين اشاره دارد كه مجرد گفتار بىقصد و عقيده پاداشى ندارد زيرا شهادت بايد از صميم قلب ادا شود و خصوص با آنكه آن را مقيد به اخلاص كرده است يعنى بايد اخلاص در دين داشته باشد و اخلاص در دين اين است كه آميخته به هيچ نوعى از شرك نباشد مانند انكار رسالت و ولايت يا معاد و آنچه ضرورى دين است و اين را در آخر خبر توضيح داده كه فرموده است : كلمهء لا إله الّا اللَّه از غير اهل حق گرفته شود . از مجلسى ( ره ) -
« سَبْعِينَ مَرَّةً »
يعنى در يك مجلس هفتاد بار بگويد يا در يك شبانه روز چنانچه گفته شده است و بسا كه ( لا يفتل بالحبون ) خوانده شده است يعنى دمل پيچ نشود تا آنجا كه خفه گردد . از طبرسى -
« مَنْ فِي السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ »
يعنى فرشته‌ها و ديگر مكلفين ، در معنى
« طَوْعاً وَ كَرْهاً »
چند وجه است : 1 - سجده براى خدا واجب است ، ولى مؤمن به دلخواه سجده كند و كافر به زور شمشير - از حسن و قتاده و ابن زيد . 2 - مقصود اين است كه همه براى خدا خاضعند ، مؤمن به دلخواه و كافر به اكراه زيرا نمىتواند تحت تأثير قضاى الهى نباشد .
« وَ ظِلالُهُمْ »
گفته شده است كه مقصود خود اشخاص آنها است زيرا ظل در سجده پيرو انسان است . حسن گفته است : ظلّ كافر ، سجده كند ، و خودش سجده نكند . و محققان گفته‌اند : معنايش اين است كه پيكرش