از مجلسى ( ره ) - اين حديث دلالت بر چندى از شرائط دعا دارد :
1 - در هنگام زوال شمس از ميان آسمان باشد .
2 - پيش از دعا كردن ، صدقه دهد گرچه كم باشد .
3 - بوى خوش به كار برند ، و گويا بوئيدن كنايه از استعمال اندكى عطر باشد نه همان صرف بو كردن آن .
4 - دعا در مسجد باشد ، و ممكن است مقصود در اينجا همان مسجد پيغمبر ( ص ) باشد و اينكه فرمود : هر چه خدا مىخواست براى حاجتش دعا مىخواند ، مقصود ستايش و سپاس و صلوات است و اين هم خود دلالت اجمالى بر آدابى دارد . از مجلسى ( ره ) - ظاهرش اين است كه يك ششم نيمهء دوم شب است ( كه اگر نيمه شب شش ساعت معمولى باشد يك ساعت مىشود ) نه اينكه يك ششم همه شب باشد ، و اين خبر در كتاب صلاة در باب نماز نافله بيايد . . . و تهذيب آن را به اختلافى روايت كرده است . از مجلسى ( ره ) -
« قال الرغبة »
دو وجه دارد :
1 - مقصود اين باشد كه اگر در حال دعا بيشتر شوق و اميد دارد سزاوار است كه دو كف خود را به آسمان باز دارد كه گويا مىخواهد رحمت خدا را دريافت كند و اگر حال بيم و گمان اجابت نشدن دارد پشت دو دست را به آسمان كند كنايه از اينكه گناهِ فراوانِ او باعث راندگى او است و گرچه فضل و حميت خدا مقتضاى كرم خداوندى است .
2 - مقصود اين باشد كه اگر براى سودى دعا مىكند و كف دست به آسمان بردارد و اگر مقصودش دفع زيانى است و بلائى كه از آسمان فرود آيد دو پشت دستها را به آسمان كند كه گويا با آن دفاع مىكند .
طبرسى گفته است : تبتّل ، به معنى انقطاع به درگاه خدا است براى
الكافي ( أصول الكافي ) ( فارسي ) — صفحة 615
مساهمون: الشيخ الكليني
ص٦١٥