خدا رو برگرداند و براى آنكه حاجت او پس افتاده دست از دعا بردارد و يا مقصود اين است كه در دعا شتاب ورزد و به آن اهتمام نكند و خود به دنبال حاجتش رود پيش از آنكه در دعاى به درگاه خدا اصرار ورزد چنانچه ظاهر خبر دوم است .
و حاصل آنكه بايد دعاكننده در دعا مبالغه كند و به پروردگار زمين و آسمان خوش بين باشد و براى تأخير اجابت از درگاه او نوميد نگردد زيرا بسا براى آنكه از آواز او خوشش آيد و يا براى مصلحت اجابت پس افتد و نبايد در آن شتاب كند زيرا شتاب از شيطان است و خدا از آن نكوهش كرده در چند جاى از قرآن . راغب گويد : شتاب خواستن چيزى است و جستن آن پيش از اوان آن و از اين راه مذموم است در نظر عام قرآن تا آنجا كه گفتهاند : شتاب از شيطان است .
« اذا عجل » در حديث دوم - يعنى در تعقيب نماز شتاب كند و آن را وانهد و بدان دل ندهد و برخيزد دنبال كارهايش برود يا به اندكى از دعا پردازد و به دنبال كارى برود كه براى آن دعا كرده است و مقصود از آن همان است كه در خبر پيش گفتيم يعنى براى كندى در اجابت دعا دچار نوميدى گردد . از مجلسى ( ره ) - خداى تعالى در داستان ابراهيم فرموده است كه به قوم خود گفت ( 48 سوره مريم ) : « من از شما و آنچه در برابر خدا مىخوانيد و مىپرستيد كناره مىكنم » طبرسى گويد : يعنى از شما دورى كنم و به كنارى روم و پروردگارم را بخوانم ، يعنى پروردگارم را بپرستم به اميد اينكه به دعا به درگاه پروردگارم بدبخت نشوم چنانچه شما به دعا در برابر بتها بدبخت شديد ، و كلمهء عيسى را از راه خشوع آورده ، و گفتهاند : مقصودش اين است كه شايد طاعت و عبادتم را بپذيرد و به واسطهء ردّ آن بدبخت نشوم زيرا مؤمن ميان بيم و اميد است . بيضاوى گفته : يعنى نوميد و سرگردان نشوم و كوششم ضايع نگردد چون شما در دعاى معبودان خود ، انتهى .
الكافي ( أصول الكافي ) ( فارسي ) — صفحة 613
مساهمون: الشيخ الكليني
ص٦١٣