يگانه دانيد و بپرستيد تا به شما ثواب دهم » و بر آن دلالت دارد قول پيغمبر ( ص ) كه فرمود : دعا همان پرستش خدا است ، و چون از عبادت به لفظ دعا تعبير كرده از ثواب دادن به لفظ اجابت تعبير كرده تا همجنس باشند .
بيضاوى گفته :
« ادْعُونِي »
يعنى بپرستيد مرا ، و
« أَسْتَجِبْ لَكُمْ »
يعنى تا من به شما ثواب دهم براى آنكه دنبالش فرمود : « راستى كسانى كه از دعاى من سر بزرگى كنند زبون به دوزخ در آيند » و اگر دعاء در اينجا به درخواست حاجت تفسير شود ، استكبارى كه جلوگير آن است از راه مبالغه باشد و مقصود از عبادت ، دعاء است زيرا كه آن يكى از روشهاى عبادت است ، انتهى .
اين خبر دلالت دارد كه مقصود از آن معنى دوم است ، و دعاء را عبادت خوانده براى اعلام افضليتِ آن و اشاره دارد به اينكه سزاوار است انسان در هر حال دعا كند گرچه حاجت لازمى هم نداشته باشد و غرضش از دعاء همان تحصيل درخواست خود نباشد بلكه عمدهء مقصودش تقرب به خدا و فرمانبرى او باشد و اگر كندى در اجابت شد باز هم دعا كند و اگر اعتراض كنى كه : بنا بر اين ، دعا بايد واجب باشد و تركش كبيره باشد زيرا تهديد به دوزخ دارد ؟ .
من گويم : دور نيست زيرا دعا في الجمله واجب است و كمترين آن دعاهاى وارده در سوره حمد است كه جزء نماز است و ترك دعا به طور كلى از گناهان كبيره است و مؤيد آن است قول امام چهارم ( ع ) در صحيفهء كامله كه فرموده است :
« دعايت را عبادت ناميدى و تركش را تكبّر و آن را به دخول دوزخ تهديد نمودى » ، پايان نقل از مجلسى ( ره ) .
گويم : تفسير ساده آيه اين است كه بگوئيد : خدايا تا من بگويم لبيك ، و به اين معنى اساس توحيد و خداشناسى است و جزء اصول دين است