باب وضع نشستن
( 1 ) 1 - از عبد العظيم بن عبد اللَّه بن حسن علوى حديث را به معصوم رسانيده كه فرمود : پيغمبر ( ص ) بر سه وضع مىنشست :
1 - بر سر دو پا و آن اين است كه دو ساق را از زمين بلند گذارد و دو زانو را در ميان دو دست خود بگيرد و به ذراع خود تكيه دهد .
2 - گاهى هم بر سر دو زانو مىنشست .
3 - گاهى هم يك پا را تا مىكرد و ديگرى را روى آن مىگشود و هرگز ديده نشد چهار زانو بنشيند .
( 2 ) 2 - از ابى حمزه ثمالى ، گويد : من ديدم على بن الحسين ( ع ) نشسته و يكى از دو پا را روى ران ديگر نهاده ، گفتم : مردم از اين نشستن بدشان آيد و گويند : اين نشستن پروردگارى است ، در پاسخ فرمود :
من خود از دل تنگى چنين نشستم و پروردگار را دلتنگى نيست و چرت و خواب او را فرانگيرد .
( 3 ) 3 - از امام صادق ( ع ) ، فرمود :
هر كه كمتر از شرافت مآبى و صدر مجلس خشنود باشد ، خدا و فرشتهها پيوسته بر او رحمت فرستند تا از آن مجلس برخيزد .